Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Bat, gelegen in Gironde in het dorp kruising van de departementale weg D19, is een gestratificeerd historisch gebouw. Oorspronkelijk gebouwd in de 11e eeuw, zoals blijkt uit de grillen van de zuidelijke muur van het schip, keurt het een Romaans plan in de 12e eeuw: een uniek schip uitgebreid door een apsis in cul-de-four, gebogen in tegenstelling tot het gelambrisde schip. De kroon van de abide, ondersteund door figuratieve modillen, en de interieurhoofdsteden (triomfische boog en koor) illustreren een rijke Romaanse iconografische repertoire, het mengen van plantenmotieven, fantastische dieren en moraliserende scènes. Het westelijke portaal, hoewel gebaseerd op romaanse bases, heeft een 13e eeuwse gotische stijl, met een ogivale boog met drie resalten.

Na de Honderdjarige Oorlog (XIV-15de eeuw) vonden er grote herschuffelen plaats: een noordzijde laag en een zuidelijke kapel werden toegevoegd, waardoor het schip verbreed werd. De oorlogen van de religie (1562-1598) transformeerden het gebouw tot een versterkte plaats: het bed werd opgetild uit een doorboorde muur met moorddadige kruisen, terwijl een mâchicoulis de westgevel bekronde. Deze toevoegingen worden aangevuld met een 16e eeuws venster en sporen van een zuidelijke kapel, verwoest in de 19e eeuw. Op dat moment werden dogische gewelven gevestigd in het schip en onderkant, en beschilderde decoraties (18de eeuw) sierden het koor. De kerk, gedeeltelijk geclassificeerd in 1925 (apse en koor), werd volledig vermeld als historische monumenten in 2001.

Romaanse iconografie van de kerk, geconcentreerd op bedschilderingen en hoofdsteden, biedt een overzicht van de middeleeuwse mentaliteit. De 30 nog zichtbare modellen tonen scènes van het dagelijks leven (muziek, jacht, vissen) of ondeugden (luxe, kwade voorstellingen zoals sirenes of wolven), contrasterend met het deugdzame beeld van een moeder en haar kind, symbool van legitieme voortplanting. Binnenin verzetten de hoofdsteden van de triomfboog zich tegen gewelddadige scènes (een mens verslonden door honden) om plantenmotieven te stileren, die de dualiteit weerspiegelen tussen zonde en verlossing die door de Kerk wordt bepleit.

De restauraties van de 19e en 20e eeuw (klokken, interieurversieringen) bewaarden dit hybride gebouw, waar Romaanse, gotische en defensieve stijlen elkaar overlappen. Vandaag de dag blijft de kerk van Saint-Pierre-ès-Liens een baken van het religieuze en artistieke erfgoed van New Aquitaine, dat de aanpassingen illustreert van een plaats van eredienst aan de tumults van de geschiedenis.

Externe links