De bouw begint 1868 (≈ 1868)
Herstel van de plannen van André Berthier
1886
Voltooiing van de klokkentoren
Voltooiing van de klokkentoren 1886 (≈ 1886)
Clocher-poche neo-roman afgerond
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
André Berthier - Afdelingsarchitect
Auteur van de plannen van 1868
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Pierre de Simard, gelegen in het departement Saône-et-Loire in Bourgondië-Franche-Comté, is vanaf 1868 herbouwd op de plannen van de departementale architect André Berthier (1811 Het vervangt een eerder gebouw en onderscheidt zich door zijn architectuur die bakstenen en stenen combineert, typisch voor de kerkelijke reconstructies van het Tweede Rijk. De neo-Romeinse klokkentoren werd voltooid in 1886 en markeerde het einde van het werk door zijn vierhoekige structuur en dubbele baaien in het midden van de muur.
Het interieur van de kerk bestaat uit een schip van vier spanten, een opvallende transept en een halfronde apse heiligdom, verlicht door drie baaien. Onder zijn opmerkelijke inrichting bevinden zich een meesteraltaar versierd met een gesneden kopie van Leonardo da Vinci's Laatste Avondmaal, evenals een reproductie van de Lourdes grot, die de Marian toewijding van de 19e eeuw weerspiegelt. Deze elementen illustreren de invloed van hedendaagse artistieke en religieuze bewegingen op landelijke culturele gebouwen.
De kerk is gewijd aan de Katholieke cultus en valt onder het bisdom Autun en de parochie Saint-Trinité-en-Bresse, gevestigd in Saint-Germain-du-Bois. Zijn status als een gebouw dat onder de wet van 1905 is toegewezen benadrukt haar verankering in het lokale religieuze erfgoed, terwijl tegelijkertijd getuigen van de architectonische en liturgische transformaties van de 19e eeuw in Frankrijk.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen