Sint-Pieterskerk van Vezins en Maine-et-Loire

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het idee van de bouw van de kerk van St. Petrus van Vezins ontstond in 1839, maar de burgemeester verzette zich tot 1843, ondanks de steun van de bisschop van Angers. In 1846 gaf de subprefect eindelijk toestemming voor de bouw, gefinancierd door lokale families, van de parochiefabriek en geheime fondsen. De werken, onder leiding van architect Charles Chesneau en ondernemer Charrier, begon in 1847 met materialen teruggevonden uit de oude kerk. De zegen vond plaats op 11 november 1850, hoewel de klokkentoren pas in 1858 werd voltooid.

In 1879 vernietigde een orkaan de pijl van de klokkentoren, waardoor de kluis en meubels werden beschadigd. Vervangen door een peperwinkel, de reparaties sleept tot het begin van de 20e eeuw. In 1899, architect Auguste Beignet merkte infiltratie en structurele aandoeningen, waarvoor dringende reparaties. Ondanks projecten van sacristie of schilderijen, zoals die gemaakt in 1900 door een anonieme kunstenaar, eindigden er weinig voor 1928, toen elektrische verlichting werd geïnstalleerd.

De volgende decennia werden gekenmerkt door ad hoc reparaties: dak in 1932, betegeld en verlicht in 1934, klokken beschadigd in 1944 en geëlektrificeerd tussen 1950 en 1960. De storm van 1966 beschadigde het dak opnieuw, terwijl in 1971 bliksem sloeg de klokkentoren. Tussen 1981 en 1983 schilderde een team vrijwilligers de hele kerk, waarmee de laatste grote restauratiecampagne werd beschreven.

In romaanse stijl is de kerk geschikt voor 1200 personen. De hoofdgevel bevat een achthoekige klokkentoren die wordt overvallen door een eiken pijl bedekt met dardoise, karakteristiek voor de oude kerk. Opeenvolgende priesters, zoals Joseph Giron (1913-1950) of Marcel Maria (1977-1988), speelden een sleutelrol in zijn onderhoud en transformaties, met name bij de aanpassing van het altaar aan de liturgische hervormingen van de jaren zestig.

Externe links