Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Pierre de Bellochkerk, ook wel Sant Pere de Bell-lloc genoemd, is een rooms-katholiek religieus gebouw gelegen in Vinça, in de Pyrénées-Orientales. Het bestaan ervan werd in 1142 bevestigd door een schrift, en de bouw ervan dateert uit de 12e eeuw en zelfs tot het einde van de 11e eeuw volgens zijn architectonische kenmerken. Het is onderscheiden door zijn unieke schip, zijn halfronde heiligdom en een zuidelijke deur versierd met afwisselende klavecimbels in grijs en rood zandsteen, die een opmerkelijke polychrome inrichting vormen. Het ijzerwerk van zijn vantals, samengesteld uit volutes en hoefijzers, draagt bij aan zijn artistieke originaliteit.

De kerk ligt op een heuvel met uitzicht op de rivier de Tet, op de grens van de gemeenten Vinça en Rodès, bij de dam die het Vinçameer vormt. Aanvankelijk een geïsoleerde landelijke kapel, werd naar verluidt gegeven in 1178 door Pierre de Domanova aan de abt van Saint-Martin du Canigou. Zijn klokkentoren, waarschijnlijk later toegevoegd, overwint de westelijke gevelwand. De apsis rust op een prominente basis, en een betonnen zuil met een romaanse hoofdstad gesneden van palmen werd in een noordelijke pier geplaatst.

Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 30 oktober 1974, illustreert de Kerk van Sint-Pieter van Belloch het Catalaanse Romaanse erfgoed. De opname in de inventaris van historische monumenten onderstreept het architectonische en historische belang ervan. Bibliografische referenties, zoals de werken van Noël Bailbé of Géraldine Mallet en zijn Mérimée-blad (PA0014177), documenteren zijn rol in de religieuze en artistieke geschiedenis van Roussillon.

Externe links