Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-du-Prieuré van Novy-Chevrières is een van de weinige resten van de benedictijnse abdij die in de 11e eeuw werd gesticht na een conflict tussen de monniken en Hugues I van Rethel. Vijf eeuwen lang was het afhankelijk van de abdij van La Sauve-Majeure, waar goederen en rijkdom werden verzameld. De huidige gebouwen dateren uit het 3e kwart van de 17e en 18e eeuw, herbouwd door de monniken van de Abdij Saint-Vanne in Verdun. Bij de Revolutie werd de abdij afgeschaft en de kloostergebouwen dienden als een carrière.

De huidige kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1912, behoudt opmerkelijke elementen zoals de grafsteen van Dom Paulus, een getuige van zijn abbatiale verleden. De ingangsdeur werd aan het einde van de 18e eeuw geopend. Binnen is er een uniek schip met kernkoppen, een koor verlicht door glazen ramen, en marmeren altaren, waaronder een barok altaar. Twee zijaltaren, gewijd aan de Maagd en Sint Johannes de Doper, zijn versierd met basreliëven.

Onder de opmerkelijke stukken bevinden zich een orgelbuffet uit het begin van de achttiende eeuw, geclassificeerd in 1911, religieuze schilderijen (met inbegrip van een omgekeerde kopie van een Poussin), en beelden van Benedictijner heiligen en monniken. Het gebouw, gekenmerkt door enorme uitlopers en een 35 meter lange campanile, blijft verbonden met het oude Conventuele gebouw zichtbaar in het westen. De kerk illustreert aldus het architectonische en spirituele erfgoed van Benedictijnen in de Ardennen.

De abdij, oorspronkelijk opgericht als een priorij, werd een invloedrijk religieus centrum voor de gedeeltelijke vernietiging ervan. De gedenkplaten binnen getuigen van zijn bisschoppelijke toewijding. Vandaag de dag, de parochiekerk behoudt dit erfgoed, mengen middeleeuwse en barokke geschiedenis, terwijl blijft een actieve plaats van aanbidding in de gemeente.

De geclassificeerde voorwerpen, zoals de lutrin, de dooplettertypen of de schilderijen van Jacques Wilbault, onderstrepen zijn artistieke belang. De fusie van architectonische stijlen (hoofden, uitlopers, campanile) weerspiegelt de evolutie tussen de 17e en 18e eeuw, een periode van wederopbouw door de Vanisten. De afschaffing van de abdij bij de Revolutie markeerde een keerpunt, waardoor de plaatsen veranderd werden in een carrière en vervolgens een beschermd erfgoed.

Externe links