Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-ès-Liens, gelegen in het gehucht Cabans op de gemeente Buisson-de-Cadouin (Dordogne), vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw, hoewel de huidige gotische architectuur dateert voornamelijk uit de 14e eeuw. Het werd vergroot in de 16e eeuw door de toevoeging van twee zijkapellen, die een valse transept vormen. Tot 1875 diende het als parochiekerk, voordat de stad Buisson het administratieve en religieuze centrum van de gemeente werd, met name na de komst van de spoorlijn (Périgueux-Agen lijn) en de bouw van een nieuwe kerk. In 1880 werd de kerk weer aanbeden in 1959.

Het gebouw, met uitzicht op het oosten-westen, wordt gekenmerkt door zijn massieve buttress klokkentoren, een van die huizen een trap toren leidt naar de klokken. De poort, versierd met drie vesten, geeft toegang tot een narthex behuizing een doopster op de grond in pis. Het schip, verdeeld in drie gewelfde overspanningen in gebroken wiegen (herschikking in de 14e eeuw), leidt tot een laag refrein afgewerkt met een plat bed. De zijkapellen, toegevoegd in de 16e eeuw, zijn gedeeltelijk bedekt met lauze. De kerk staat sinds 18 september 1970 bekend als historische monumenten.

De geschiedenis is verbonden met de abdij van Cadouin, genoemd in middeleeuwse cartulars: witte monniken bezat land vrij van tienden, en de kerk diende als een plaats voor plechtige handelingen. Na de ontmanteling werd het bewaard als getuige van het religieuze en architectonische erfgoed van Bergerac, een gebied dat werd gekenmerkt door de invloed van kloosterorden en lokale seigneuries.

Vandaag de dag blijft de kerk van Saint-Pierre-ès-Liens een kenmerkend voorbeeld van de evolutie van religieuze gebouwen in Périgord, waarbij Romaanse, Gotische en Renaissance elementen worden gemengd. De aangrenzende begraafplaats en de ligging op de linkeroever van de Dordogne maken het een historische en pittoreske site, verankerd in het culturele landschap van New Aquitaine.

Externe links