Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-ès-Liens van Calviac-en-Périgord vindt zijn oorsprong in een Benedictijnse abdij van de Hoge Middeleeuwen, het klooster van Calabrië, gesticht vóór de achtste eeuw. Dit klooster, bezet door 40 monniken die in aalmoezen leefden, werd door Saint Sacerdos gerestaureerd voordat het vernietigd werd door de invasies van Sarrasin en Normandië (--IXe eeuw). De relikwieën van Saint Sacerdos, overgebracht naar Sarlat tussen 945 en 980, markeerden het einde van zijn directe invloed. De abdij werd vervolgens gehecht aan Sarlat, zoals blijkt uit de pauselijke zeepbel van Eugene III in 1153.

In de 12e eeuw werd de huidige kerk naar de abdij van Sarlat overgebracht, eerst door de decaans van Souillac (1128), vervolgens bevestigd door de bisschop van Cahors Guillaume II. Het oorspronkelijke plan, met een spanwijdte van Romaanse koor gewelfd in wieg en een zuidschip, weerspiegelt deze periode. De site herbergde ook een kapel van Saint-Sernin, die vandaag verdween. In 1170 bevestigde Paus Alexander III het bezit van de kerk (toen gewijd aan Sint Martin) door Sarlat, terwijl hij herinnerde aan de gave van bisschop Willem.

De Honderdjarige Oorlog verwoestte Calviac, waardoor de kerk in puin lag. In de 15e eeuw vond een grote restauratie plaats: een tweede gotisch schip werd toegevoegd aan het noorden, voorzien van een barlong klokkentoren met uitlopers en een ronde traptoren. Het westelijke portaal, Gotisch en later herontworpen in de zeventiende eeuw, en de drielobbige baaien dateren uit deze periode. De klokkentoren, gedeeltelijk herbouwd in de zeventiende eeuw, bevat vier baaien in het bovenste deel. De kerk werd toen een priorij verenigd op Sarlat Abbey onder Clement V (begin 14e eeuw).

Religieuze conflicten markeerden ook haar geschiedenis: in 1681, een geschil tussen de bisschop van Sarlat en de graaf van Lamothe-Fénelon voor de benoeming van de parochiepriester. Tijdens de revolutie verborg de pastoor zich voordat hij naar Sarlat werd gebracht, zonder bewijs van veroordeling. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1970, de kerk behoudt Romaanse elementen (zuidschip, koor) en Gotische (noordschip, klokkentoren), die de evolutie over vijf eeuwen illustreren.

Het gebouw combineert daarmee middeleeuwse klooster heritage, post-conflict reconstructies, en kerkelijke spanningen. Het complexe plan, met gebroken bogen en ogivale gewelven, weerspiegelt opeenvolgende aanpassingen. De relikwieën van Saint Sacerdos, overgebracht naar Sarlat, en de pauselijke bubbels van de 12e eeuw benadrukken haar historische belang in het bisdom Cahors en vervolgens Sarlat.

Externe links