Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-ès-Liens de l'Escarene vindt zijn eerste archieven in het archief van de abdij Saint-Pons in Nice. Een handvest van 1037 getuigt van een donatie aan de Sint-Pieterskerk door Bonix, met instemming van Raimbald, heer van Nice, in aanwezigheid van bisschop Nitard. Dit document markeert het begin van zijn geschreven geschiedenis, gekoppeld aan de machtige Nice families en de regionale kerkelijke invloed.

In 1074, Rostaing, de zoon van Raimbald, en zijn vrouw Aicelene gaf toe aan de kerk eigendom gelegen aan de Escarene. Het jaar daarop gaven Rostaing en zijn familie de Sint-Pieterskerk en zijn nalatenschap aan de abdij van Saint Pons, een donatie bevestigd door een handvest van 1081. In de 13e eeuw werd de kerk een parochiekerk die afhankelijk was van de abdij, haar vroegere uitoefening van zelfs seigneuriële rechten over het dorp tot de dood van koningin Jeanne in de 14e eeuw.

De totale wederopbouw van de kerk in de 17e eeuw (1627/1656) werd geleid door de lokale gemeenschap, met werken onder leiding van ingenieur Jean-André Guiberto en ondernemer Baptiste Bonanat. De trustees beschrijven de stappen, waaronder de tussenkomst van de stucator Jean-Pierre Marvaldi (1654 In 1657 financierde de verkoop van zijkapellen de voltooiing van het interieur.

Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1978, herbergt een Grinda gebroeders orgel geïnstalleerd in 1791. De barokke architectuur en meubels, genoemd door de Palissy basis, getuigen van haar centrale rol in het religieuze en sociale leven van de Escarene, van de middeleeuwen tot de moderne tijd.

In de 19e eeuw, de kerk behouden haar status als een belangrijke plaats van eredienst, geïntegreerd in een Fora's vicariate. De geschiedenis weerspiegelt de nauwe banden tussen kerkelijke macht, lokale adel en dorpsgemeenschap, kenmerken van de prerevolutionaire Alpes-Maritimes.

Externe links