Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Saint-Pierre-ès-Liens, gelegen in de Dorat in Haute-Vienne, is een imposante 77 meter lange romaanse kerk, gebouwd voornamelijk in de twaalfde eeuw in grijs graniet. Het Latijnse kruisplan en zijn 39-meter transept maken het een belangrijk gebouw van limousine religieuze architectuur. Het werd versterkt in de 15e eeuw, waardoor het een enorme verschijning, en werd geclassificeerd als een historisch monument in 1846. De bouw begon in de 12e eeuw, maar de geschiedenis van de site dateert veel eerder, gekenmerkt door opeenvolgende verwoestingen en reconstructies.

In 866 werden de kerk en het klooster door de Normandiërs geplunderd en rond 980 gerestaureerd door Boson I, Graaf van de Marche, die een hoofdstuk van twintig canons installeerde. Verschillende branden en conflicten markeerden zijn geschiedenis, waaronder in 1013, 1063 en 1080. In 1107 was er een conflict tussen het hoofdstuk en Gravin Almodis, en in 1112 lanceerden de canons een groot project. Op 27 januari 1130 werden de relikwieën van de Heiligen Israël en Theobald plechtig overgebracht naar de crypte, waar twee granietsarcofagi hen verwelkomden. Het werk ging verder tot 1170 en voegde nave, gevel en klokkentoren toe.

In de 15e eeuw werd de kerk versterkt, en een verdedigingstoren (Tour Notre-Dame) werd opgericht op de axiale kapel, voorzien van aartsères en dacauguettes. In 1482 bevestigde Lodewijk XI zijn privileges door brieven patent. Het college huisvest relikwieën vereerd tijdens limo Ostensions, toegestaan in 1659. De architectuur combineert romaanse en pregotische invloeden, met elementen zoals het westerse polylobe portal van Mozarabische inspiratie, een gewelfd schip in een gebroken wieg, en een achthoekige koepel die op 26,60 meter culmineert.

De crypte van de elfde eeuw, gewijd aan Saint Anne, bewaarde de sarcofagen van de heiligen Israël en Theobald, toegankelijk voor de gelovigen door drie openingen vandaag gesloten. Het meubilair omvat een carolingische dooptank van roze graniet, een orgel van Aristide Cavaillé-Coll (1876), en 17e-eeuwse chasses waarin de relikwieën zijn ondergebracht. De glas-in-lood ramen, geïnstalleerd tussen 1870 en 1885, evenals de historische graniet- of kalksteenhoofdsteden, getuigen van de artistieke rijkdom van de plaats.

Gerangschikt in 1846 blijft het college een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van de Haute-Vienne, dat een turbulente geschiedenis, populaire toewijding en technische beheersing combineert. De gouden koperen engel, culminerend op 60 meter, heeft waakt over het gebouw sinds de 13e eeuw, terwijl de ostensions, opgeschort slechts één keer in 1799, bestendigen een meerjarige traditie.

Externe links