Bouw van een kerk XIIe - XIIIe siècles (≈ 1350)
Periode van eerste bouw van het monument.
22 janvier 1910
Gedeeltelijke classificatie voor historische monumenten
Gedeeltelijke classificatie voor historische monumenten 22 janvier 1910 (≈ 1910)
Bescherming van de transept, koor en klokkentoren.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Transept, koor, klokkentoren: bij beschikking van 22 januari 1910
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Pierre-et-Saint-Paul is een katholiek gebouw in de gemeente Vic-des-Prés, in de regio Côte-d'Or, Bourgondië-Franche-Comté. Gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, illustreert het de middeleeuwse religieuze architectuur van deze periode, gekenmerkt door vroege Romaanse en Gotische invloeden. Zijn transept, koor en klokkentoren werden beschermd door een gedeeltelijke classificatie als historische monumenten in 1910, die hun erfgoedwaarde benadrukken.
De ligging van de kerk, in het hart van het dorp Vic-des-Prés, weerspiegelt haar centrale rol in het middeleeuwse gemeenschapsleven. In die tijd dienden parochiekerken niet alleen als ereplaats, maar ook als verzamelplaats voor de inwoners, vaak gekoppeld aan landbouw- en ambachtelijke activiteiten. In Bourgondië, een regio gekenmerkt door een sterke monastieke en seigneuriële aanwezigheid, symboliseerden deze gebouwen zowel het christelijke geloof als de sociale organisatie rond de kerkelijke en lokale macht.
Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, bevestigen dat de kerk tot de gemeente behoort en noemen beschermde architectonische elementen, zoals de klokkentoren. De laatste, vaak van verre zichtbaar, speelde een praktische rol in het ritme van het dagelijks leven met het geluid van klokken, terwijl de aanwezigheid van de kerk in het landelijke landschap werd bevestigd. Het ontbreken van details over mogelijke sponsors of ambachtslieden in de bronteksten beperkt de precieze kennis van de constructieve geschiedenis.
De classificatie van 1910, die werd geïnitieerd door de eerste wetten op de bescherming van het erfgoed, bewaarde essentiële delen van het gebouw. Dit type maatregel, dat in het begin van de twintigste eeuw gebruikelijk was, was bedoeld om monumenten te beschermen die bedreigd werden door tijd of moderne transformaties. Vandaag de dag blijft de kerk een getuigenis van de Bourgondische middeleeuwse erfgoed, toegankelijk voor het publiek, hoewel informatie over de modaliteiten van het bezoek is weinig gedetailleerd in de geraadpleegde bronnen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen