Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Chaintreaux, gelegen in Seine-et-Marne, is een religieus gebouw uit de middeleeuwen, gebouwd tussen de 13e en 15e eeuw. Oorspronkelijk gewijd aan Saint Hubert, werd ze vervolgens geplaatst onder het beschermheerschap van St. Peter en St. Paul. In de middeleeuwen was de parochie afhankelijk van de lepra van Neroville en de heren van Egreville, evenals van verschillende religieuze instellingen zoals de abdij van Cercanceaux en het Commande van de Tempeliers van Beauvais-en-Gâtinais. De kerk, die sinds 1949 in de aanvullende inventaris van historische monumenten is opgenomen, behoudt defensieve elementen zoals een enorme klokkentoren, waarschijnlijk gebruikt in religieuze oorlogen.

De kerkarchitectuur weerspiegelt haar complexe geschiedenis. De klokkentoren, gemaakt van soepsteen, heeft een haanvormige girouette, een nationaal symbool. In het koor bevindt zich een 17e-eeuws barok altaarstuk, geclassificeerd in 1967, versierd met vergulding en beelden van de Heiligen Petrus en Paulus. Een 14e eeuwse Maagd met Kind, geclassificeerd in 1938, getuigt van middeleeuwse kunst, terwijl fresco's van de 13e eeuw, zoals een Tombing en Annunciation, sieren de kapel van het Heilige Hart. Deze goed bewaarde werken illustreren het liturgische en artistieke belang van het gebouw.

De kapel Saint-Hubert, in het noordelijke transept, herinnert aan de oorspronkelijke toewijding van de kerk. Het is de thuisbasis van een relikwie van de heilige (een fragment van de heilige) en een rond-bossige sculptuur van 1616 waarin zijn mystieke visie wordt afgebeeld, geclassificeerd in 1938. Deze kapel, gescheiden van het schip door een gotische kluis, behoudt ook een 19e-eeuws doek dat hetzelfde thema illustreert. De kerkvloer onthult middeleeuwse grafstenen, waaronder die van Ridder Jehan de Chaintreaux (XIII.

De muren van de kerk dragen de sporen van een 17e eeuwse begrafenisliter, geschilderd voor Marie Françoise Elizabeth van het Ziekenhuis, echtgenote van Antoine Philibert van Torcy, heren van Égreville. Dit ornament, een zeldzaam voorbeeld bewaard gebleven, herinnert aan de seigneuriële privileges afgeschaft tijdens de revolutie. Onder de opmerkelijke meubelelementen, een bronzen klok van 1572, geclassificeerd in 1942, en 18e eeuw liturgische kleding, met inbegrip van een geborduurde kapel, tentoongesteld in de zijkapellen, completeren dit rijke en diverse erfgoed.

Tegenwoordig blijft de kerk van Saint-Pierre-et-Saint-Paul een actieve plaats van eredienst, geïntegreerd in de parochiesector van Lorrez-le-Bocage en het bisdom Meaux. Het huisvest nog steeds feesten, zoals de mis van 29 juni ter ere van de Heiligen Petrus en Paulus. Zijn meubels, fresco's en sculpturen maken het tot een belangrijke getuigenis van religieuze kunst in Île-de-France, waarbij middeleeuwse erfgoed en toevoegingen aan de moderne tijd worden gecombineerd.

Externe links