Eerste bouw fin XVe - début XVIe siècle (≈ 1625)
Bouw van de kalkstenen kerk.
1772
Wijzigingen in de onderzijde
Wijzigingen in de onderzijde 1772 (≈ 1772)
Datum gegraveerd op de zuidelijke muur.
XVIIIe siècle
Binnenlandse omzettingen
Binnenlandse omzettingen XVIIIe siècle (≈ 1850)
Uitbreiding van de bodem en meubels.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Pierre (apôtre) - Heilige beschermheer
Toewijding van de kerk met Paulus.
Paul de Tarse - Heilige beschermheer
Gezamenlijke toewijding van de kerk.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Quiry-le-Sec is een katholiek religieus gebouw gebouwd in de late 15e of vroege 16e eeuw, zoals blijkt uit de architectonische stijl. Gelegen in het departement van de Somme, aan de rand van de Oise, wordt het onderscheiden door zijn krijtsteen structuur en zijn traditionele basiliek plan, bestaande uit een schip met twee zijden en een veelhoekige apse koor. Latere veranderingen, waaronder de verbreding van de onderkant, dateren waarschijnlijk uit de 18e eeuw, zoals blijkt uit de datum van 1772 gegraveerd op de zuidelijke buitenmuur.
De ingang veranda, bovenop een klokkentoren, is het meest opmerkelijke architectonische element. Het wordt gepresenteerd in de vorm van een voorlichaam omlijst door enorme uitlopers, met een portaal versierd met vormen en overdekt door drie niches in een vlecht, waarvan het centrum een standbeeld herbergt. De klokkentoren, deels gemaakt van leien overdekt frame, eindigt met een pijl van hetzelfde materiaal. Buiten maken de vensters van de onderzijde, aangevuld met driehoekige metselaars, en een zonnewijzer op de zuidelijke muur de karakteristieke details compleet.
Binnenin wordt het schip in drie schepen verdeeld door gebroken bogen die rusten op ronde pilaren. De kerk herbergt verschillende objecten geclassificeerd als historische monumenten, waaronder stenen beelden (Vierge à l'Enfant, Saint Catherine), 15e eeuwse doopvonten, een groot altaar met gesneden tabernakel, en elementen van 18e en 19e eeuw liturgische meubels. Deze objecten weerspiegelen de artistieke en religieuze evolutie van de plaats door de eeuwen heen.
Het gebouw illustreert zo de landelijke religieuze architectuur van de Hauts-de-France, die laat middeleeuwse erfgoed en transformaties van de moderne tijd mixt. De huidige staat is het resultaat van zowel de eerste bouw als de latere ontwikkelingen, vooral die van de achttiende eeuw, die haar uiterlijk en meubels markeerde.
De banden met de Heiligen Petrus en Paulus, beschermheren van de kerk, maken deel uit van de lokale christelijke traditie, terwijl externe bronnen, zoals de Sterrenwacht van het religieuze erfgoed, haar geschiedenis en eigenaardigheden documenteren, waaronder de zonnewijzer die vandaag nog zichtbaar is.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen