Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Sarcelles, gelegen in de Val-d Gesticht in de 12e eeuw, behoudt een late Romaanse klokkentoren (ongeveer 1130), gekenmerkt door zijn stenen pijl en baaien in het midden van de hangar versierd met historische hoofdsteden. Deze klokkentoren, oorspronkelijk vergezeld van een Romaans koor, werd volledig opgenomen als werk tijdens de vroege gotische reconstructie van het koor rond 1220, waarbij alle sporen van de Romaanse architectuur binnenin werden gewist.

Aan het begin van de 16e eeuw, onder invloed van de Renaissance en de flamboyante gotiek, werden het schip en de onderkant herbouwd, terwijl de westerse gevel een hybride arrangement, het combineren van Gotische elementen (Double Archvolt Portal) en Renaissance (Rosace ingelijst met Korinthische kolommen). De zuidelijke poort, gefinancierd door de heren van Sarcelles Guy en Charles de Plessis (vanaf 1514), illustreert deze stilistische overgang met zijn opengewerkte spoelsels en gesneden medaillons. De kerk leed schade in 1567 tijdens de godsdienstoorlogen, waarvoor reparaties nodig waren die de ramen van de renaissance aan de onderkant introduceerden.

Een historisch monument in 1911, onderging de kerk radicale transformaties in de 19e eeuw onder impuls van Abbé Gallet, die barokke en neogotische meubels verwijderde in een poging om een geïdealiseerde middeleeuwse staat te herstellen. De glazen ramen van de 16e eeuw werden vernietigd, vervangen door imitaties uit de 13e eeuw, en het interieur was bedekt met een grijsachtige coating, donkerder de ruimte. Ondanks deze wijzigingen, behoudt het gebouw opmerkelijke elementen zoals de klimop gewelven en derdeons van het schip, de archatuur bekleed met het koor, en een discrete triforium in de tweede overspanning.

== Geschiedenis ==De parochie werd na 894 gesticht en onthulde zijn opeenvolgende gehechtheid aan het bisdom Parijs onder het bisdom Ancien Régime. De decaan van Sarcelles, voorheen een major (met inbegrip van parochies zoals Argenteuil of Villiers-le-Bel), is nu gereduceerd tot Sarcelles en Garges. Het moderne, schone meubilair heeft nu maar een paar oude stukken: een 13e eeuwse maagd met kind, 16e eeuwse orgelpanelen, en een Renaissance funeraire plaat.

De klokkentoren, 35 meter hoog, maakt deel uit van de traditie van de Romaanse klokkentorens van de Vexin, met een corniche beauvaisine en hoofdsteden versierd met vegetarische of historische motieven (zoals twee infanterie in de strijd). De achthoekige stenen pijl, rond 1880 gerestaureerd, domineert een vlakke nachtkastje doorboord door gotische drieling en een rozet, terwijl de zijwaartse hoogten gotische uitlopers en renaissanceramen combineren. De kerk, gerestaureerd tussen 2014 en 2015, heeft een deel van haar oorspronkelijke licht herwonnen, hoewel het interieur behoudt een sobere sfeer, gekenmerkt door controversiële esthetische keuzes van de 19e eeuw.

Het westelijke portaal, een gebeeldhouwd meesterwerk uit de Renaissance, is voorzien van een tympanum versierd met een niche in een edicle geflankeerd door engelen en bloemenslingers, terwijl het flamboyante zuidelijke portaal beschikt over cartoon medaillons en groteske cherubs. Deze stilistische contrasten, tussen gotische soberheid en Renaissance-uitbundigheid, maken de Kerk van Sarcelles tot een uniek getuigenis van artistieke evolutie in Île-de-France, tussen de late Middeleeuwen en de moderne tijd.

Externe links