Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Sourzac, gelegen in New Aquitaine in het departement Dordogne, is een gotisch gebouw herbouwd in de 15e eeuw na de vernietiging van de honderdjarige oorlog. Het bevat romaanse overblijfselen van de oude Priorale Kerk, met inbegrip van bogen aan de westelijke kant, getuige van zijn middeleeuwse oorsprong als Sanctus Petrus de Sorziaco (eind 11e eeuw). Zijn enorme klokkentoren, gotische poort en zijkapellen illustreren deze architectonische dualiteit.

De kerk is sinds 6 december 1948 opgenomen als historische monumenten, een bescherming uitgebreid tot Romaanse overblijfselen. In 1955 werd de omgeving (presbytery en behuizing) geclassificeerd als een vermeld terrein, waarbij het erfgoed belangrijk werd benadrukt. Binnen, oude muurschilderingen, gesneden gewelf sleutels en een hoog altaar sieren het schip en transept, terwijl een funeraire liter blijft zuidkant.

Het gebouw, eigendom van de gemeente Sourzac, kijkt uit over de rivier de Isle tussen de departementale weg 6089 en het dorp. De architectuur combineert daarmee het Romaanse erfgoed (arcs, verloren koepel) en het Gotische (voûts, kapellen), dat de opeenvolgende reconstructies weerspiegelt. De bronnen (Wikipedia, Monument) bevestigen haar centrale rol in het lokale religieuze en historische landschap.

De beschermde elementen omvatten de kerk zelf en de overblijfselen van de oude koepelkerk, volgens het decreet van 1948. De Insee de Sourzac-code (24543) en de ligging ervan in het district Périgueux (Dordogne) geven het territoriale anker aan. Er is geen informatie beschikbaar over mogelijke tekens in verband met de bouw of geschiedenis.

Externe links