Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-le-Puellier de Tours, gelegen in de wijk Old Towers, vindt zijn oorsprong in een klooster waarvan de stichting soms wordt toegeschreven aan Koningin Clotilde in de 6e eeuw, hoewel geen bron bevestigt. Dit klooster, gewijd aan de receptie van jonge vrouwen (puellarum), wordt voor het eerst in de 8e eeuw genoemd als een afhankelijkheid van Sint-Martin Abbey. In de 11e eeuw werd het een parochie en vervolgens een collegiale kerk in 1073, waarmee het groeiende belang in de middeleeuwse stad, vooral met de opkomst van bedevaarten naar St Martin.

De bouw van de huidige gotische kerk begon tussen 1170 en 1180, in de engelenstijl, met een schip naar onderpand, een transept en een plat koor. Het wordt vergroot aan de rand van de 14e en 15e eeuw, gedurende welke tijd een gewelfde kamer in een gebroken wieg, eventueel gekoppeld aan het klooster, wordt toegevoegd. Het klooster speelde ook een gerechtelijke rol: in 1199 gaf Philippe Auguste toestemming voor de "water en brand" test, een middeleeuwse ordalia. Archeologische overblijfselen onthullen ook een actieve parochiebegraafplaats van de 11e tot de 14e eeuw, met evolutionaire begrafenispraktijken (steensarcofagi en terug naar houten bekisting).

De Franse Revolutie markeerde een tragisch keerpunt: verkocht als nationaal eigendom in 1791 werd de kerk bijna volledig gesloopt door de kopers, die het materiaal hergebruikte. Slechts een deel van de noordelijke onderpand (12e eeuw) en de gewelfde 15e eeuw kamer blijven, omgezet in huizen. Deze overblijfselen, ingeschreven in de historische monumenten in 1946, getuigen vandaag van de turbulente geschiedenis van de site, waar opgravingen uit de jaren 1968-1972 oeroude sporen (Romeinse baden, leerlooierijen) en middeleeuwse, nu zichtbaar in een archeologische tuin.

De site heeft sinds de oudheid een strategische positie ingenomen: opgericht in de Romeinse periode (ca. 15 n.Chr) als ambachtelijk gebied aan de oevers van de Loire, werd het gerenoveerd in de 2e en 3e eeuw met leerlooierijen, voordat het werd verlaten. In de middeleeuwen, de ligging tussen de basiliek van Sint Martin en de Loire maakt het een dynamisch winkeldorp, gekoppeld aan bedevaarten. De revolutionaire verwoestingen en latere stedelijke transformaties hebben veel van dit erfgoed gewist, maar de bewaard gebleven resten bieden een zeldzame glimp van Tourangelle Gotische architectuur en vrouwelijk kloosterleven.

Architectuur combineerde de kerk Gotische elementen van het Westen (voûts, baaien in het midden van de hangar) met late toevoegingen zoals de gewelfde kamer, misschien een doorgang naar het klooster. De gebeeldhouwde hoofdsteden, gedeeltelijk bewaard gebleven, en de sporen van gebrandschilderd glas toegeschreven aan de broers Le Pellerain (15de eeuw) onderstrepen zijn rijke oorspronkelijke inrichting. De vernietiging van 1791 spaarde slechts 39 m lang door 26 m breed (afmetingen van het gebouw na de akte van verkoop), waardoor dit grote monument tot een symbolisch fragment van het toeristische erfgoed.

Externe links