Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint Petruskerk à Novacelles dans le Puy-de-Dôme

Puy-de-Dôme

Sint Petruskerk

    2 Rue de l'Eglise
    63220 Novacelles
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Eglise Saint-Pierre
Crédit photo : Www63fr - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1000
1100
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
Xe siècle
Oorsprong als kapel
XIIe siècle
Uitbreiding in de castrale behuizing
milieu du XIIIe siècle
Link naar de Voorzitter
début XIVe siècle
Muurschilderingen maken
1703
Episcopale verordening
1793
Gedeeltelijke vernietiging van de klokkentoren
1943–1944
Rol in het verzet
1965
Herontdekt fresco's
25 février 1969
Historische monument classificatie
1986
Dakrenovatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Apse, met inbegrip van de muurschilderingen (zie vak A 1069): bij beschikking van 25 februari 1969; Kerk, met uitzondering van de geklasseerde en moderne klokkentoren (vak A 1069): inschrijving bij beschikking van 27 februari 1969

Kerncijfers

Pierre Malfériol - Priester en kapelaan Testament in 1653, begraven in de kerk.
Claude Bard - Pastoor van Novacelles Beschuldigd van poging tot moord (1660).
Simon Chomette - Curé tijdens de revolutie Gevangen voor het intrekken van de grondwettelijke eed.
Joseph Chaput - Curé en resistent Lid van het netwerk *Alibi* (1943-1944).
Marcel Nicaud - Schilderrestaurant Herstel van fresco's in 1965.
Antoine de Sirmondz - Priester en Prior Genoemd in 1556 voor zijn overplaatsing.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Peter van Novacelles, gebouwd in de 13e eeuw, vindt zijn oorsprong in een 10e eeuwse kapel gekoppeld aan een klooster hermitage. In de 12e eeuw werd het vergroot in de behuizing van het lokale kasteel om de heren te dienen, die vervolgens in het midden van de 13e eeuw aan de Benedictijner abdij van La Chaise-Dieu werden verbonden. Zijn bescheiden afmetingen (18 m x 8 m) en zijn sobere architectuur De ruwe hoofdsteden en de monolietbentier in plaatselijk graniet dateren uit deze periode.

De 14e eeuwse muurschilderingen, herontdekt in 1965, sieren het koor en vertegenwoordigen de twaalf apostelen, één Christus in glorie en de vier evangelisten. Deze schilderijen, typisch voor landelijke kerken, dienden als educatief hulpmiddel voor de gelovigen. De kerk was ook de plaats van de begrafenis van de heren, zoals blijkt uit een vuur getransformeerd in doopvonten. In 1969 werd er een historisch monument gebouwd, dat ondanks de veranderingen in het middeleeuwse verleden (clocher gereconstrueerd in de 19e eeuw, dak gereconstrueerd in 1986).

In de 17e 15e eeuw onthulden de bisschopsbezoeken een over het algemeen goed onderhouden gebouw, ondanks terugkerende problemen (cloche gebarsten in 1703, presbytery in ruïnes). In de archieven wordt gesproken over priesters zoals Pierre Malfériol (1653) of Claude Bard (verdacht van poging tot moord in 1660), evenals over conflicten in verband met de begrafenissen (Order van 1703). De lokale geestelijkheid, vaak afkomstig van adellijke families (bijvoorbeeld Antoine de Sirmondz, Prior in 1556), diende de parochie tot aan de revolutie, waar pastoor Simon Chomette gevangen werd gezet omdat hij zijn grondwettelijke eed had ingetrokken.

Belangrijke veranderingen zijn de gedeeltelijke vernietiging van de klokkentoren in 1793, de wederopbouw vóór 1887, en restauratiecampagnes in de 19e tot 20e eeuw (voûts in 1887, fresco's in 1966, dak in 1986). Joseph Chaput, lid van het Alibi Resistance netwerk, verborg in 1943 een radiozender in de klokkentoren. Vandaag de dag maakt de kerk deel uit van de parochie Saint-Jean-François Régis in Livradois-Forez.

Het gebouw combineert daarmee Romaans erfgoed (poort in vlechten, uitlopers), gotische decoratie (fresco's) en moderne aanpassingen. De geschiedenis weerspiegelt de banden tussen seigneuriële macht, kloosterleven en dorpsgemeenschap, van de Middeleeuwen tot de hedendaagse periode.

Externe links