Bouw van het koor XIIe siècle (≈ 1250)
Romaans refrein met plat bed.
1631
Klokkentoren pijl
Klokkentoren pijl 1631 (≈ 1631)
Toegevoegd door architect Daullé.
Début XVIIIe siècle
Bouw van de klokkentoren
Bouw van de klokkentoren Début XVIIIe siècle (≈ 1804)
Vierkante toren en veelhoekige pijl.
25 juin 1930
Rangschikking van de klokkentoren
Rangschikking van de klokkentoren 25 juin 1930 (≈ 1930)
Bescherming van monumenten.
1950
Beweging van de begraafplaats
Beweging van de begraafplaats 1950 (≈ 1950)
Gedeeltelijke overdracht van begrafenissen.
17 août 2001
Inscriptie van het koor en schip
Inscriptie van het koor en schip 17 août 2001 (≈ 2001)
Uitbreiding van de bescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De klokkentoren: bij beschikking van 25 juni 1930 - Het schip en het koor (Box B 410): inschrijving bij beschikking van 17 augustus 2001
Kerncijfers
Daullé - Architect
Ontworpen de pijl in 1631.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Pierre de Bouchon, gelegen in het departement Somme (Hauts-de-France), is een religieus gebouw uit de 12e eeuw. Het koor, het oudste deel, beschikt over twee overspanningen en een vlakke nachtkastje doorboord door een baai, typisch voor Romaanse architectuur. Het schip, later herbouwd, is bedekt met een schijnbare structurele kluis, terwijl grote wijzigingen plaatsvinden in de 18e en 19e eeuw, met name met de toevoeging van de klokkentoren en zijn stenen pijl.
De klokkentoren, gebouwd aan het begin van de 18e eeuw, is een vierkante stenen toren gekroond met een balustrade en overdekt door een neo-gotische veelhoekige pijl. In 1930 werd een historisch monument opgericht omwille van zijn structuur, het contrasteert met het koor, dat in 2001 werd gegraveerd, dat romaanse elementen bewaart zoals gebogen baaien die door archicvolts worden onderstreept. De kerk, gebouwd van gesneden steen met vuursteen bases, draagt ook graffiti van de 17e en 18e eeuw, overblijfselen van de begrafenissen van de oude begraafplaats eromheen.
Onder de Ancien Régime was de kerk afhankelijk van het bisdom Ponthieu en de decaan van Abbeville, met een deel van de tienden die gegeven werden aan de abdij van Berteaucourt-les-Dames. In 1851 werd het een reliëfkapel aan de parochie van L-Etoile. In de 20e eeuw werd de aangrenzende begraafplaats gedeeltelijk verplaatst in 1950, waardoor alleen de oudste graven. Het gebouw, een gemeenschappelijk eigendom, illustreert dus eeuwen van lokale religieuze en architectonische geschiedenis.
De architectonische kenmerken van de kerk weerspiegelen verschillende invloeden: het Romaanse koor, het 16e eeuwse schip en de 18e eeuwse klokkentoren, waarvan de laatste in 1631 door architect Daullé met een pijl werd bedekt. De leien daken, de hoek uitlopers, en de gebroken gebogen baaien van de belfort tonen constructieve technieken aangepast aan lokale materialen, zoals krijt, gebruikelijk in het gebied.
De Sint-Pieterskerk is representatief voor de landelijke kerken van de Hauts-de-France, waar men zich vermengt met defensieve elementen (buurt, enorme toren-clocher) en sobere decoraties, typisch voor religieuze gebouwen gebouwd of aangepast tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd. Zijn gedeeltelijke rangschikking en latere opsomming onderstrepen zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn architectuur als zijn historische rol in de Bouchon-gemeenschap.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen