Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Prix kerk van Saint-Priest-en-Jarez ontstond in het begin van de 19e eeuw, toen de landelijke kapel gewijd aan Saint Marguerite, gelegen op de oude begraafplaats, onvoldoende werd voor een groeiende bevolking. In 1813 arriveerde Abbé Morel de Chevrières in de gemeente en startte projecten om de kleinheid van de ereplaatsen te verhelpen. Hij stichtte in 1821 een klooster met de zusters-Saint-Joseph, vervolgens een school en een molen, die de basis leggen voor een lokale ontwikkeling in verband met de kerk.

In 1841 verwierf de gemeenteraad grond om een nieuwe kerk te bouwen, maar de lokale oppositie vertraagde het project tot 1848. De eerste steen werd uiteindelijk gelegd in 1849 onder impuls van de aartsbisschop van Lyon, en het gebouw werd ingehuldigd op 12 januari 1851. De beperkte middelen verklaren haar bescheiden afmetingen, maar geschenken en legaten, zoals die van Abbé Morel in 1854, laten geleidelijk aan haar schoonheid met altaren, glas-in-lood en fresco's toe.

In de loop van de eeuw verrijkte de kerk met decoratieve en liturgische elementen: glas-in-lood ramen gefinancierd door parochianen, fresco's geschilderd door Zaccheo in 1880 (nu uitgestorven), en beelden zoals die van Sint-Jozef in 1878. In 1898 werd een project van uitbreiding verlaten bij gebrek aan toestemming, maar een galerie werd toegevoegd in 1900 om tegemoet te komen aan de gelovigen, waarvan het aantal toen meer dan 2000. De klokken, gesmolten in 1823, en hun beroemde beiaard, getuigen ook van zijn verankering in het lokale leven.

Vandaag de dag, de Saint-Prix kerk behoort tot de parochie Gezegende Antoine Chevrier en blijft een actieve plaats van aanbidding (massa's, sacramenten) en cultuur (concerten). Het wordt bediend door het openbaar vervoer van Stéphanois en onderhoudt nauwe banden met de gemeenschap, zoals blijkt uit de beelden aangeboden door lokale weldoeners, waaronder mevrouw Baly en de heer Saignol.

De veranderingen van de 19e eeuw weerspiegelen de uitdagingen van een veranderende parochie op het platteland, tussen bevolkingsgroei, financiële beperkingen en lokale spanningen. Het gebouw belichaamt aldus de sociale en religieuze evolutie van Saint-Priest-en-Jarez, gekenmerkt door de ontluikende industrialisatie (passement) en de betrokkenheid van opeenvolgende parochiepriesters, zoals Abbé Chapelon, auteur van een boek van parochieherinneringen over 20 jaar.

Ondanks het verdwijnen van bepaalde werken (fresco's van Zaccheo), behoudt de kerk erfgoedelementen zoals het kruis van 1875 voor het hof, ter vervanging van een oud kruis van het gehucht. Zijn klokkentoren, geëlektrificeerd in 1951 onder de parochiepriester Louison, symboliseert ook zijn aanpassing aan de moderniteit, terwijl de voortdurende tradities zoals de beiaard beiaard, beroemd in de Furens vallei.

Externe links