Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Rémi d'Amiens kerk, gelegen in het departement Somme, vervangt een eerste parochiekerk verwoest na de Franse Revolutie. Het huidige neogotische gebouw werd in 1889 geïnitieerd door pastoor Louis Eugène Debeaumont en volgens de plannen van architect Paul Delefortrie. De bouw, onderbroken in 1891 om financiële redenen, zag alleen het koor en transept compleet. De orgels, ingehuldigd in 1900, werden herbouwd door Salomon Van Bever van een ouder instrument uit 1842, oorspronkelijk geïnstalleerd in de touwenkerk.

Na de Eerste Wereldoorlog voltooide architect Pierre Ansart het gebouw door een sacristie toe te voegen, terwijl zijn zoon, de glasmaker Gérard Ansart, nieuwe glas-in-loodramen herstelde of creëerde. Deze illustreren het leven van de heilige Remi in de abide, de geschiedenis van de triforiumtouwen en de twaalf apostelen in de hoge vensters. De kerk werd ingeschreven in de historische monumenten op 17 augustus 2001, met zijn sacristie en de resten van het voormalige schip van het klooster. Vandaag wordt het toevertrouwd aan de Poolse katholieke gemeenschap Amiens.

Het interieur herbergt opmerkelijke erfgoedelementen, waaronder het graf van Nicolas de Lannoy en Magdelaine de Mutterel (1631), gesneden door Nicolas Blaset en geïnspireerd door koninklijke graven. Dit graf, met een dubbele voorstelling (priants en transis), is een uniek geval in het noorden van Frankrijk. De kerk bewaart ook een Maagd met Kind aangeboden door de Grand Condé na de Slag bij Rocroi (1643), geclassificeerd als een historisch monument in 1904, evenals 17e-eeuwse marmeren bas-reliëven, zoals Het Laatste Avondmaal en De Aanbidding van de Magi, uit de Abdij van Corbie en geclassificeerd in 1907.

De glas-in-lood ramen, gemaakt door Maison Hutin de Reims en gerestaureerd door Gérard Ansart, combineren hagiografische verhalen met religieuze symbolen. Het orgel, herbouwd in 1900, maakt gebruik van het buffet en elementen van het originele instrument van de Basilische gebroeders (1842). Verschillende roerende voorwerpen, waaronder bas-reliëfs uit de 16de eeuw en een relikwie van de Heilige Larme van Selincourt, zijn sinds 1982 beschermd. De kerk getuigt dus van een artistiek en spiritueel erfgoed dat neogotisch, middeleeuws en franciscaner herinneringen combineert.

Externe links