Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Église Saint-Rémi de Beaurieux is een gotisch gebouw uit de 15e eeuw in het departement Aisne. Hij onderscheidt zich door zijn stenen klokkentoren, uniek in de Lannois, en zijn karakteristieke pijl. Het monument, met uitzicht op het dorp, is omgeven door een begraafplaats en beschikt over een architectuur gekenmerkt door lage-kanten georganiseerd in opeenvolgende kapellen, elk bedekt met een dubbel dak. De westelijke ingang, bestaande uit drie deuren, waaronder een krachtcentrale beschut door een veranda, en een zijdeur versierd met een getrilobeerde tympanum bewapend door een heer, getuigt van zijn rijke architectonische verleden.

De kerk met een plat bed, overdekt door een driedubbel raam en een unieke opening, evenals het interieur meubilair, maken het een uitzonderlijke historische plek. Onder de opmerkelijke elementen zijn een 17e eeuwse herdenkingsplaat gewijd aan Claude Marquette, seigneur van Beaurieux, een houten preekstoel met gotische hemel, een beschilderd kruispad, en een hoofdaltaar met zijn versierde houten hemel. Een modern glas-in-lood venster van Jacques Simon, die een massa vertegenwoordigt in een loopgraaf van de Eerste Wereldoorlog, evenals relikwieën van Eutropia, zuster van Sint-Nicaise, bisschop van Reims, onderstreept het historische en religieuze belang ervan.

De Saint-Rémi kerk was ook een beroemde bedevaartplaats, vooral tijdens de processie van Pinksteren maandag naar de bergfontein, ter ere van Eutropia. De klokkentoren was het eerste item geclassificeerd als historische monumenten in 1927, gevolgd door de rest van het gebouw in 2004. Deze opeenvolgende beschermingen illustreren de erfgoedwaarde van dit monument, dat nog steeds eigendom is van Beaurieux.

De locatie van de kerk op ongeveer 7 Place du Terroir en de Insee code (02058) bevestigen haar verankering op het grondgebied van Aisne. De architectuur, het mengen van middeleeuwse erfgoed en sporen van moderne conflicten, maakt het een symbool zowel religieus als gedenkteken voor de regio. Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia, Monumentum en de Merimée Base, documenteren de geschiedenis en kenmerken ervan, en benadrukken de rol ervan in het lokale en nationale erfgoed.

Externe links