Aanwezigheid van een priorij en geïsoleerde bedrijven
Aanwezigheid van een priorij en geïsoleerde bedrijven XVIIIe siècle (≈ 1850)
Windmolen en Torrentkanaal markeerden het landschap.
1914–1918
Duitse bezetting
Duitse bezetting 1914–1918 (≈ 1916)
Het dorp werd gebruikt als achterbasis tijdens de oorlog.
8 octobre 1918
Amerikaanse bevrijding
Amerikaanse bevrijding 8 octobre 1918 (≈ 1918)
Strijdt gedeeltelijk schadelijk voor de kerk en het stadhuis.
17 octobre 1920
Decoratie van het Kruis van Oorlog
Decoratie van het Kruis van Oorlog 17 octobre 1920 (≈ 1920)
Beloningen voor lijden tijdens de bezetting.
1900–1951
Exploitatie van de lokale spoorlijn
Exploitatie van de lokale spoorlijn 1900–1951 (≈ 1926)
Vervoer van bieten en arbeiders naar Bohain.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Ernst Jünger - Duitse schrijver
Beschrijfde zijn verblijf in Brancourt in *Staal onweer*.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Rémi de Brancourt-le-Grand is gelegen in een picarddorp in Vermandois, in het departement Aisne. Dit gebied, gekenmerkt door een intense landbouwbezetting (95,8% van het land in 2018), werd gevormd door zijn plattelandsgeschiedenis en zijn basisrol tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen de Duitsers het bezetten van 1914 tot 1918. Het dorp, ver van de voorkant gelegen op 40 km afstand, diende als kantonnenplaats voor de soldaten, zoals de schrijver Ernst Jünger in Steel onweersbuien, beschrijft zijn verblijf met lokale inwoners.
Tijdens de bezetting onderging Brancourt-le-Grand de beperkingen van de Duitse Kommandantur, waardoor de bevolking gedwongen werd voedsel en arbeid onder dwang te leveren. De bevrijding vond plaats op 8 oktober 1918 door de 30th American Division, na gevechten gedeeltelijk beschadigde de kerk, het stadhuis en enkele huizen. De gemeente, gedecoreerd met het Oorlogskruis 1914-1918 in 1920, zag haar bevolking dalen van 1.040 tot 819 inwoners tussen 1911 en 1921, die het lijden weerspiegelde.
Voor de 20e eeuw, Brancourt-le-Grand, toen gewoon genaamd Brancourt, gehuisvest een priorij van vrouwen en verschillende geïsoleerde boerderijen, waaronder Frécourt, Jonnecourt en Brancocourt (voorheen Brancourt-le-Court). Een houten windmolen en een Torrent kanaal, doorkruist door een brug richting Bohain, markeerde het 18e eeuwse landschap. Het dorp, waarvan de naam een eens steriele terroir (bran of brehain betekent "inculte"), ontwikkelde zich rond deze landelijke infrastructuur, voordat het een nederzetting met verspreide habitat, nu geïntegreerd in het attractiegebied van Saint Quentin.
Het Torrentskanaal, 30 km lang en doorkruist negen gemeenten, speelde een lokale economische rol, net als de oude metrische spoorlijn (1900 Deze lijn, gebruikt voor het vervoer van bieten, goederen en werknemers naar Bohain textielfabrieken, daalde na 1945 met de opkomst van het wegvervoer. Vandaag de dag, Brancourt-le-Grand, met zijn 554 inwoners in 2023, blijft een bewaard landelijk dorp, waar de kerk van Saint-Rémi belichaamt de collectieve herinnering van een gemeenschap gekenmerkt door oorlog en landbouw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen