Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Rémi Kerk van Brancourt-le-Grand dans l'Aisne

Aisne

Saint-Rémi Kerk van Brancourt-le-Grand

    2 Rue du 11 Nov 1918
    02110 Brancourt-le-Grand

Tijdlijn

Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
XVIIIe siècle
Aanwezigheid van een priorij en geïsoleerde bedrijven
1914–1918
Duitse bezetting
8 octobre 1918
Amerikaanse bevrijding
17 octobre 1920
Decoratie van het Kruis van Oorlog
1900–1951
Exploitatie van de lokale spoorlijn
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Ernst Jünger - Duitse schrijver Beschrijfde zijn verblijf in Brancourt in *Staal onweer*.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Rémi de Brancourt-le-Grand is gelegen in een picarddorp in Vermandois, in het departement Aisne. Dit gebied, gekenmerkt door een intense landbouwbezetting (95,8% van het land in 2018), werd gevormd door zijn plattelandsgeschiedenis en zijn basisrol tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen de Duitsers het bezetten van 1914 tot 1918. Het dorp, ver van de voorkant gelegen op 40 km afstand, diende als kantonnenplaats voor de soldaten, zoals de schrijver Ernst Jünger in Steel onweersbuien, beschrijft zijn verblijf met lokale inwoners.

Tijdens de bezetting onderging Brancourt-le-Grand de beperkingen van de Duitse Kommandantur, waardoor de bevolking gedwongen werd voedsel en arbeid onder dwang te leveren. De bevrijding vond plaats op 8 oktober 1918 door de 30th American Division, na gevechten gedeeltelijk beschadigde de kerk, het stadhuis en enkele huizen. De gemeente, gedecoreerd met het Oorlogskruis 1914-1918 in 1920, zag haar bevolking dalen van 1.040 tot 819 inwoners tussen 1911 en 1921, die het lijden weerspiegelde.

Voor de 20e eeuw, Brancourt-le-Grand, toen gewoon genaamd Brancourt, gehuisvest een priorij van vrouwen en verschillende geïsoleerde boerderijen, waaronder Frécourt, Jonnecourt en Brancocourt (voorheen Brancourt-le-Court). Een houten windmolen en een Torrent kanaal, doorkruist door een brug richting Bohain, markeerde het 18e eeuwse landschap. Het dorp, waarvan de naam een eens steriele terroir (bran of brehain betekent "inculte"), ontwikkelde zich rond deze landelijke infrastructuur, voordat het een nederzetting met verspreide habitat, nu geïntegreerd in het attractiegebied van Saint Quentin.

Het Torrentskanaal, 30 km lang en doorkruist negen gemeenten, speelde een lokale economische rol, net als de oude metrische spoorlijn (1900 Deze lijn, gebruikt voor het vervoer van bieten, goederen en werknemers naar Bohain textielfabrieken, daalde na 1945 met de opkomst van het wegvervoer. Vandaag de dag, Brancourt-le-Grand, met zijn 554 inwoners in 2023, blijft een bewaard landelijk dorp, waar de kerk van Saint-Rémi belichaamt de collectieve herinnering van een gemeenschap gekenmerkt door oorlog en landbouw.

Externe links