Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Romaans gebouw op kapel Saint-Sauveur
1917
Duitse bombardementen
Duitse bombardementen 1917 (≈ 1917)
Dakvernietiging en noordelijke muur
6 mars 1918
Historisch monument
Historisch monument 6 mars 1918 (≈ 1918)
Bescherming na oorlogsschade
1940
Cadeau voor de kruisweg
Cadeau voor de kruisweg 1940 (≈ 1940)
Aangeboden door mevrouw Almodie Brocart
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: bij decreet van 6 maart 1918
Kerncijfers
Remi de Reims - Heilige beschermheer
Kerkwijding
Diane de Poitiers - Renaissancefiguur
Interlaced crescents op de veranda
Abbé Munier - Curé de Condé (1847
Naar de noordelijke veranda
Almodie Brocart - Donor in 1940
Weg van het Kruis en standbeeld
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Rémi kerk van Condé-sur-Marne, gewijd aan Saint Remi de Reims, werd gebouwd in de 12e eeuw op de site van een oude Sint-Sauveur kapel. De Romaanse architectuur, gekenmerkt door een smalle kloktoren (zeldzaam in Europa) en een westelijke torenvormige pepertoren portal, getuigt van zijn middeleeuwse oorsprong. De noordelijke veranda, van Renaissance Hendrik II stijl, heeft de interlaced crescents van Diane de Poitiers, het toevoegen van een humanistische touch aan het gebouw. Op 6 maart 1918 werd het monument zwaar beschadigd door een Duits bombardement in 1917, dat zijn dak, zijn noordelijke muur en al zijn originele meubels verloor.
Binnen, de kerk, vandaag gestript, ooit hield drie altaren (Heilige Maagd, Sint Remy, Sint Nicolaas), een orgel en een preekstoel, verdween tijdens de revolutie en vervolgens onder de bommen. Sommige blijven over, zoals een basreliëf van het koor en sculpturen op zuilen. De huidige meubels, gereconstitueerde door donaties en vrijwilligers, omvat een kruispad aangeboden in 1940 en doopvonten nooit gebruikt. Een zwarte steen uit de verdwenen kerk van Brabant en een plaquette naar Abbé Munier (begraven ter plaatse) herinneren aan zijn turbulente geschiedenis.
De site bevat ook symbolische elementen, zoals de crescents van Diane de Poitiers op de veranda van de Renaissance, of de 12e eeuwse peperkoepel, typisch voor de Champagne Romaanse kunst. Ondanks de verwoesting blijft de kerk een getuigenis van de architectonische transformaties (Romeinse, Gotische, Renaissance) en historische omwentelingen (oorlogen, Revolutie) die de Marne markeerden. Zijn rangschikking in 1918, kort na de schade van 1917, onderstreept zijn erfgoed belang voor de regio Groot-Oosten.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen