Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Rémi de Limé, gelegen in het departement Aisne (Hauts-de-France), werd herbouwd tussen 1928 en 1929 na de vernietiging in augustus 1918 tijdens de terugtrekking van het Duitse leger. De architect Julien Barbier, bekend om zijn prestaties in de regio Parijs (zoals de kerken van Sainte-Geneviève in Cachan en Saint-Adrien in Courbevoie), ontwierp een modern gebouw geïnspireerd op de volumes van de Paleo-Christelijke basilieken en de kenmerken van de traditionele landelijke architectuur. De interieurstructuur, innovatief voor de tijd, rust op een parabolische kluis in versterkt cement, ondersteund door dubbele bogen in beton, waardoor een unieke en lichtgevende ruimte. De zijkapellen, gewijd aan Saint Hubert en Notre-Dame-de-Loisse, zijn gewelfd in een wieg, terwijl de kapel van de doopvonten een veelhoekig dak heeft dat door een campanile wordt overdekt.

Het decor en meubilair, hoewel onvolledig, werden toevertrouwd aan gerenommeerde kunstenaars uit de jaren twintig en dertig: ijzermaker Richard Desvallières, schilders Jacques Joly en Louis Mazelier, meesterglasmaker Louis Barillet en de Musaist Jean Gaudin. Een gipsmodel van de westerse gevel, voorzien van een gesneden decoratie, werd nooit gemaakt. De kerk, gezegend op 29 juni 1930, werd vermeld als historische monumenten in 2007 vanwege zijn architectonische en erfgoed belang. Tijdens het werk werd de cultus gevierd in een tijdelijk houten hoedenhuis, dat de veerkracht van de lokale gemeenschap na de Eerste Wereldoorlog weerspiegelt.

Vóór de vernietiging was de oude kerk van Limé, waarschijnlijk gedateerd de dertiende eeuw, afhankelijk van het bisdom Soissons onder het oude regime. De genezing was bij de presentatie van de bisschop, en de tienden werden gedeeld door de aartsbisschop van Reims en het seminarie van Soissons. De reconstructie van 1928-1929, geleid door ondernemer E. Lavaux de Braine en architect Julien Barbier, symboliseert de renaissance van het dorp na de verwoestingen van de oorlog. Het huidige gebouw, eigendom van de gemeente, combineert technische moderniteit en historische referenties, terwijl de artistieke elementen die kenmerkend zijn voor de inter-oorlogsperiode worden geïntegreerd.

Externe links