Kerk Saint-Rémi de Roupy dans l'Aisne

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Rémi kerk van Roupy vervangt een bescheiden gebouw verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog. De oude kerk, waarvan de toren dateerde uit 1783, was oorspronkelijk een seigneurische kapel verbonden met de abdij van Royaumont. Het huisvestte een schilderij van Le Sueur dat de doop van Clovis vertegenwoordigt, nu weg. Saint Remi, patroonheilige van de parochie, had hem zijn naam gegeven.

De reconstructie werd in 1922 besloten door de gemeenteraad, die een wedstrijd lanceerde gewonnen door architecten Jean Charavel, Melendès en Esnault. De laatste ontwierp een coherent ensemble voor het dorp, met inbegrip van het stadhuis, scholen en huizen, in een gemarkeerde Art Deco stijl. De huidige kerk, gebouwd tussen de twee oorlogen, onderscheidt zich door het gebruik van baksteen en beton, vooral in de sculpturale klokkentoren met verticale lijnen verzacht door cirkels.

Het interieur van de kerk bevat sterke symbolische elementen, zoals de fresco van het kruispad geschilderd door Paul Charavel (de broer van de architect) op marouflé doek. De personages, bijna levensgroot, domineren een schoon schip waar het licht gefilterd door geometrisch glas in lood een verzamelde atmosfeer creëert. Het koor, verheven boven een sacristie in de kelder, is versierd met een betonnen Christus gesneden door Raoul Josset, wiens fijne kenmerken contrasteren met de hardheid van het materiaal.

De klokkentoren, het middelpunt van het gebouw, combineert vertikaliteit en lichtheid dankzij optische effecten en geometrische patronen. Vier betonnen engelen, uitgehouwen door Josset, zegenen het dorp van de kardinale punten, terwijl Latijnse kruisen met gevarieerde decoraties elke eentonigheid vermijden. De galerie, toegankelijk via een smalle trap, wordt verlicht door een glazen roos die een Christus voorstelt, die de motieven van de klokkentorenkruisen weergeeft.

De kerk maakt deel uit van de wederopbouwbeweging na de Eerste Wereldoorlog, die de stilistische eenheid illustreert die Roupy zocht. Lokale materialen (steen) worden geassocieerd met innovaties (duidelijk beton), terwijl de ambachtslieden van het dorp, zoals cartron Odiot, bijdragen aan interieurontwerp. Vandaag dient de afgedankte sacristie als een gemeenschappelijke opslagplaats, maar behoudt zijn kruisvormige tegel.

Externe links