Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Rémi Kerk van Savignies dans l'Oise

Oise

Saint-Rémi Kerk van Savignies

    1 Place de l'Église
    60650 Savignies

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
200
300
…
800
900
1500
…
1600
1700
1800
1900
2000
IIe siècle
Beroepen op de eerste locatie
VIIe-VIIIe siècles
Merovingische begrafenissen
milieu du XVe siècle
Cadeau van de klokkentoren
XVIe siècle
Vernietiging en veroordeling
1600-1700
Grote wederopbouw
1739
Portal West
1766
Bouw van sacristie
1840
Vertrek van de begraafplaats
1873
De veranda toevoegen
1989
Herontdekt het gefluister
2004
Indeling van de lier
2015
Christus Ranking in Links
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Seigneurs de Savignies - Donoren van de klokkentoren Passeer de toren van het kasteel rond 1450.
Jehan de Savigny - 13e eeuws kruis In 1989 gevonden.
Curé Racinet - Lokale priester Begrafenissteen onder de veranda.
Comte de Siry de Marigny - 18e-eeuwse beschermheer Financiën sacristie in 1766.
Marie Marguerite Carlier - Defunte begraven in schip Echtgenote van Pierre Fauconnier, 1766.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Rémi de Savignies, gelegen in de regio Oise van Hauts-de-France, is een katholiek gebouw gebouwd voornamelijk in ijzerwaren aardewerk. Het bestaat uit een aparte vierkante klokkentoren, voormalige 15e eeuwse kasteeltoren gegeven aan de parochie door de lokale heren, en een rechthoekig schip. Het zuidelijke deel, voorafgaand aan de 15e eeuw, werd grotendeels vernietigd tijdens de godsdienstoorlogen, waarvoor grote reconstructies nodig waren in de 17e en 18e eeuw.

De klokkentoren, vierhoekig en bedekt met leisteen, combineert zandsteen aan de onderkant en bakstenen aan de bovenkant. Op de stenen veranda (1873) bevindt zich een begrafenissteen van de priester Racinet, terwijl een kruising van de oude begraafplaats, vóór 1840, buiten blijft. Het koor, vergroot ten koste van de aangrenzende begraafplaats, onthult archeologische overblijfselen: een skelet gevangen in de oostmuur, en boven opgelegde niveaus van kerken (Merovingische begrafenis kapel, Karolingische kerk, Romaanse nachtkastje en huidige gotische koor).

Het interieur behoudt opmerkelijke elementen: een verminkte gissant van Jehan de Savigny (1270), geclassificeerd in 2004, een polychroom beeld van Christus met banden (XVI eeuw, geclassificeerd in 2015), en een 17e eeuwse chap (geclassificeerd in 1993). De muren zijn versierd met familiewapenschilden (Binet Desprès, du Biez, Siry) en de sacristie (1766), gefinancierd door de graaf van Siry de Marigny, herbergt een gegraveerd kalksteen overlijdensbericht. Opgravingen onthulden ook fragmenten waaruit blijkt dat de site al in de tweede eeuw bezet werd.

De exterieur architectuur mengt flamboyante kernkoppen (nef), gebeeldhouwde cornice (noordzijde), en ramen veroordeeld sinds de 16e eeuw. De westelijke poort, gedateerd 1739, verlicht een gebroken schip. Het koor, met Romaanse en Gotische gewelven, eindigt met twee gevels onder één dak. Een grafsteen van Marie Marguerite Carlier (1766) is zichtbaar in het schip, herinnerend aan de oude begrafenis gebruik van de plaats.

De kerk illustreert aldus een complexe historische stratificatie, van de Merovingiaanse oorsprong tot moderne veranderingen, met behoud van tastbare sporen van religieuze conflicten, middeleeuwse begrafenispraktijken en lokale vroomheid door middel van zijn votief standbeelden en liturgische objecten geclassificeerd.

Externe links