Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Réverian, gelegen in het gelijknamige dorp Bourgogne-Franche-Comté, is een oude Romaanse prioriteit gebouwd tussen het einde van de 11e en het begin van de 12e eeuw. Opgedragen aan St. Reverian, een Romeinse missionaris onthoofd in 274 met haar metgezellen bij Nevers, was ze direct afhankelijk van Cluny Abbey. Deze Conventuele Priorij, begiftigd met uitgebreide seigneuriële rechten en landrijkdom (land, molens, vijvers), was een belangrijk religieus en politiek centrum van middeleeuwse Nivernais. Zijn monniken, die oorspronkelijk twaalf waren, zagen hun aantal dalen vanaf de 15e eeuw, terwijl de kloostergebouwen in ruïnes vielen, met uitzondering van het ouderlijk huis.

De kerk, de Romaanse architectuur voor zijn bed (de ambulante, absidiolen) en neo-romaanse voor zijn schip herbouwd in de 19e eeuw, leed meerdere verwoestingen. Een brand in 1723 verwoestte de klokkentoren en het schip, wat resulteerde in een korte restauratie in 1725-1726. De klokkentoren stortte in het begin van de 19e eeuw weer in, wat een volledige reconstructie van het schip (1833-1840) van architect Paillard vereiste, in een stijl die het origineel imiteert. Gerangschikt in 1840, herbergt de kerk artistieke schatten: gebeeldhouwde novelle hoofdsteden (met inbegrip van een Rotbertus handtekening), fresco's van de 15e-XVIe eeuw in de stralende kapellen, en middeleeuwse begrafenis platen.

Het oudste deel van het bed illustreert de clinisische invloed van zijn historische hoofdsteden (bijbelse scènes, fantastische bestiary) en zijn modillen. De muurschilderingen van de axiale kapel, gewijd aan de Maagd (XVI eeuw), combineren de symbolen van litanie (zon, maan, toren van David) en verhalende scènes (Annunciation, Visitation). De noordelijke kapel, onder de naam St. Reverian, behoudt een 14e eeuwse cephalophora standbeeld. Deze elementen, beschermd door 1840, getuigen van de geestelijke en artistieke rijkdom van de priorij, ondanks de neergang in de moderne tijd.

Bij de Revolutie werd de priorij ontbonden en zijn eigendom verkocht als nationaal eigendom. De laatste twee monniken, Dom Admiraal en Dom Périnet, werden in 1789 verdreven. In de 19e eeuw onthulden de restauratiecampagnes (1887-1888) de fresco's verborgen onder badigeons en versterkten de structuur. Vandaag de dag blijft de kerk, een gemeenschappelijk eigendom, open voor het publiek. Zijn opnieuw gebruikte romaanse portaal, versierd met Byzantijnse cariatides, en zijn begrafenis platen van lokale heren (Hugues de Lespinasse, Marguerite de Thianges) herinneren zijn verleden als een aristocratisch necropolis.

De Priorij van Saint-Réverian, verbonden aan nobele families zoals het Champallement of de Cherry (priorietendynastie in de XVII-XVIIIe eeuw), was ook een plaats van macht. Zijn strafblad, vaak afkomstig uit de regionale elite, had een aantal kerkelijke kantoren: François Mouchet de Villedieu, de laatste beschermheer van vroeger (1778-1789), was dus ook bisschop van Digne. In de archieven wordt melding gemaakt van herhaalde plunderingen (1343, 1360, 1423) en schenkingen van lokale heren, waarbij de centrale rol in het middeleeuwse leven van Nivernais wordt benadrukt.

Externe links