Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Rieul de Brenouille, gelegen in de Oise (Hauts-de-France), is een religieus gebouw met verschillende architectonische invloeden, een weerspiegeling van de vele bouwcampagnes. De oudste delen, het kruis van de transept en de noordelijke crusillon, dateren uit het midden van de 12e eeuw, terwijl het gotische halkoor werd opgericht in de 14e eeuw. Het schip en de onderkant, van klassieke stijl, werden herbouwd in de jaren 1780, kort voor de Franse Revolutie, wat een opmerkelijke stilistische overgang markeerde.

De kerk is gewijd aan Saint Rieul, de eerste bisschop van Senlis, een zeldzaamheid in het gebied waar weinig gebouwen zijn gewijd aan hem. De geschiedenis wordt gekenmerkt door opeenvolgende veranderingen, zoals de noordelijke zijkapel toegevoegd aan het einde van de 12e eeuw of de 17e eeuw sacristie. In 1927 werd het monument gerestaureerd in 1962 en begin 21e eeuw. Tegenwoordig hangt het af van de parochie Sainte-Maxence of Pont-Sainte-Maxence.

De kerkmeubilair omvat geclassificeerde begrafenis platen, waaronder die van de Le Bel en Trossy families (17e eeuw), evenals een bronzen klok van 1777, geclassificeerd als een historisch monument. Het gebouw behoudt ook opmerkelijke architectonische elementen, zoals een typisch halkoor van de Oise middenvallei, een klassieke wiegkluis in het schip, en middeleeuwse muurschilderingen herontdekt in 2012.

De buitenkant van de kerk heeft een sobere klassieke gevel, gedomineerd door een oversized portaal, terwijl de klokkentoren, herbouwd aan het einde van de achttiende eeuw, elementen bevat geïnspireerd door romaanse architectuur. De zuidelijke cruise, aan de andere kant, behoudt originele Romaanse kenmerken, zoals de platte steunbalken en het raam in het midden van de hanger. De begraafplaats rondom de kerk, omgeven door een 17e eeuwse muur, draagt bij aan het historische karakter.

De geschiedenis van de kerk is ook verbonden met lokale conflicten, zoals de geschillen tussen parochianen en decimators in de 18e eeuw, opgelost door een notariële akte in 1789. Tijdens de Revolutie bleef de kerk open voor aanbidding, in tegenstelling tot vele anderen. Tegenwoordig blijft het een actieve plaats van erfgoed, met tentoonstellingen georganiseerd door de lokale vereniging Heritage, Art & Traditions.

Externe links