Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Saturnin kerk van Cazes, gelegen in Puy-l'Évêque in de Lot, heeft zijn oorsprong in de Middeleeuwen. Aanvankelijk een eenvoudige bijlage bij de kerk van Duravel, het werd voor het eerst genoemd in 1289 in de registers van de notaris Arnal de Salas. Het schip, waarschijnlijk gebouwd in de 11e eeuw, contrasteert met zijn bed, portaal en roos daterend uit de late 15e of vroege 16e eeuw, een naoorlogse reconstructie van Cent Years. De oorlogen van de Religie beschadigden het gebouw vervolgens, waarvoor grote reparaties nodig waren.

In de 18e eeuw onderging de kerk grote transformaties onder impuls van de bisschop van Cahors. In 1773 beval hij een onderzoek van zijn verzet en de reparatie van de bergkam en het schip bestrating. Een verordening van 1787, waarvan de datum is gegraveerd op de kluis, lanceert werken met inbegrip van ramen, dak, klokkentoren en gewelven, waardoor de kerk haar huidige verschijning. Deze interventies hebben betrekking op structurele problemen, zoals de aanhoudende vochtigheid in de archieven.

Het koor van de kerk, bedekt met een wieg in het midden van een kuil, en zijn gebogen schip huis een opmerkelijke muur inrichting. In de 17e eeuw, schilderijen georganiseerd in onafhankelijke panelen sieren de muren en waarschijnlijk de kluis van het koor. In de 19e eeuw kwam de schilder Cyprien-Antoine Calmon, bekend om zijn restauraties in de kathedraal van Cahors, op verzoek van bisschop Grimardias op deze schilderijen tussenbeide. De laatste biedt ook een glas-in-lood raam dat de Crucifixion vertegenwoordigt, gemarkeerd met zijn episcopale wapens.

Gesloten voor het publiek in 1995 als gevolg van scheuren op de kluis, de kerk profiteert van een lokale mobilisatie voor de restauratie. De vereniging Cazes Notre Eglise Romane, opgericht voor dit doel, maakt de lancering van de werken in 2008, gefinancierd door de stad Puy-l'Évêque. In 2003 werd een historisch monument opgericht, het illustreert nu een bewaard religieus erfgoed, dat middeleeuws erfgoed en moderne transformaties mixt.

Architectureel wordt de kerk gekenmerkt door zijn unieke schip zonder zijkapellen, zijn vierkante bed met afgeronde hoeken, en Romaanse elementen zoals een vals-clave venster gegraveerd op de zuidelijke hoogte. Een funeraire liter, zichtbaar door een vacht die het gebouw bedekt, getuigt van zijn aristocratische of kerkelijke geschiedenis. De dooptank, gegraven in de steen van de noordelijke muur, herinnert aan zijn parochierol sinds de Middeleeuwen.

Externe links