Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van St. Saturnin van Limeray en Indre-et-Loire

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eglise romane et gothique

Kerk van St. Saturnin van Limeray

    38-44 Rue de Blois
    37530 Limeray
Eigendom van de gemeente
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Église Saint-Saturnin de Limeray
Crédit photo : Auteur inconnu - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1000
1100
1200
1300
1700
1800
1900
2000
vers 1032
Eerste bouw
XIIe siècle
Romaanse reshuffle
10 décembre 1711
Vallen van de klokkentoren
16 avril 1715
Arrest van de Koningsraad
1856
Crue de la Loire
1926
Registratie MH
1992
Rangschikking van de klokkentoren
2013-2019
Herstelcampagne
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk, met uitzondering van een geclassificeerd deel (Box B 1241): inschrijving bij beschikking van 30 maart 1926; Clocher roman (zaak B 1241): indeling bij beschikking van 16 oktober 1992

Kerncijfers

Hugues de Limeray - Heer en Stichter Kerkcommandant circa 1032
Madeleine Dorat - Abbesse de Moncé Weigering om reparaties aan de klokkentoren te financieren
Abbé Blaive - Curé en amateur archeoloog Restaura et documenta l śéglise (1872-1898)
Philippe Véron et Madeleine Diot - Gehuwd in 1811 Ex-voto herdenken van hun vereniging in de kerk

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Saturnin de Limeray, gelegen in het departement Indre-et-Loire in de regio Centre-Val de Loire, werd rond 1032 gebouwd door de seigneur Hugues de Limeray in romaanse stijl. De basis van de klokkentoren, gebouwd in kleine reguliere apparaten, is een van de weinige overblijfselen van de elfde eeuw. Het gebouw werd grondig gerenoveerd in de 12e en 16e eeuw, met een engelachtige gotische kluis en openingen in flamboyante gotische stijl. Het portaal, typisch voor de Romaanse kunst, presenteert een boog in het midden van een cirkel ondersteund door kolommen met hoofdsteden.

De klokkentoren stortte in 1711 in na decennia van verwaarlozing, met name door de weigering van Madeleine Dorat van Moncé Abbey om de nodige reparaties te financieren. Een uitspraak van de Koningsraad in 1715 gelastte uiteindelijk de wederopbouw en rekende de kosten aan de abdij. De klokkentoren werd herbouwd in de 18e eeuw, terwijl de westerse gevel, waarschijnlijk daterend uit de 16e eeuw, werd gerestaureerd in 1964 na de sloop van een narthex toegevoegd in de 19e eeuw door Abbé Blaive.

De kerk leed ook grote schade tijdens de vloed van de Loire in 1856, die de muren, de vloer en het meubilair beschadigde. De priester van Limeray van 1872 tot 1898, Abbe Blaive, speelde een sleutelrol in het behoud van het erfgoed door het integreren van geredde architectonische elementen, zoals marmeren zuilen uit Amboise en een hoofdstad van Moncé Abbey. Sinds 2013 heeft een vierfasen restauratiecampagne het mogelijk gemaakt om het dak, metselwerk en interieurs te renoveren.

Deels geclassificeerd als historische monumenten (basis van de klokkentoren in 1992 en algemene inscriptie in 1926), de kerk huizen 19e en 16e eeuw beelden en glas-in-lood ramen, waarvan sommige afkomstig zijn van Moncé Abbey. Een ex-voto van 1811, gegraveerd op leisteen, herdenkt een lokaal huwelijk en roept de grote komeet van dat jaar op, die de sociale en religieuze geschiedenis van de Touraine weerspiegelt.

De glas-in-loodramen van de Lobin de Tours (1837) en Karel de Grote de Toulouse (1866) en de medaillons uit de 16e eeuw illustreren de artistieke evolutie van het gebouw. Abbé Blaive, een amateur-archeoloog, veranderde de kerk tijdelijk in een eclectisch museum, waarvan de enige belangrijke stukken nog over zijn. Zijn handschrift uit 1893 beschrijft de geschiedenis en architectuur van de plaats.

Externe links