Gedeeltelijke constructie van het schip XVe siècle (≈ 1550)
Eerste uitbreiding van het religieuze gebouw.
1569
Brand door protestanten
Brand door protestanten 1569 (≈ 1569)
Vernietiging tijdens de godsdienstoorlogen.
fin XVIIe - XVIIIe siècle
Warmingscampagne
Warmingscampagne fin XVIIe - XVIIIe siècle (≈ 1895)
Toegevoegd kapellen en geschilderde kluis.
1986
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 1986 (≈ 1986)
Poort bescherming en oprit.
1994
Eindklasse
Eindklasse 1994 (≈ 1994)
Inclusief schilderijen en het hele gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Toegangspoort tot de begraafplaats en de wandeling ervan; kiezelstenen die naar de kerk leiden (vgl. D 265): toegang tot de kerk bij beschikking van 31 oktober 1986; Kerk, met inbegrip van muurschilderingen (zaak D 266): indeling bij decreet van 18 juli 1994
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Saturnin kerk van Loubajac, gelegen in de Hautes-Pyrénées, is een religieus gebouw gekenmerkt door defensieve architectuur. Zijn massieve klokkentoren, oorspronkelijk kerker van een oud kasteel, huizen op de begane grond een Romaanse kapel die diende als abside. Het huidige schip werd gedeeltelijk gebouwd in de 15e eeuw, voordat het geheel een brand onderging in 1569 tijdens de religieuze conflicten tussen katholieken en protestanten. Na deze gebeurtenis werd in de late zeventiende en achttiende eeuw een reconstructie- en verfraaiingscampagne uitgevoerd, waarbij twee zijkapellen werden toegevoegd en het schip naar het rostrum werd uitgebreid.
De 18e eeuwse transformaties omvatten de vervanging van de oude platte kluis door een houten wieg, geschilderd met een blauwe sterrenhemel. De muurschilderingen, daterend uit het begin van de 16e eeuw, evenals het meubilair van de 17e en 18e eeuw, getuigen van de artistieke rijkdom van het gebouw, gekoppeld aan de afhankelijkheid van de abdij van Saint-Pé-de-Bigorre. Deze naburige abdij bood bescherming en invloed en droeg bij aan de straling van het monument. De kerk werd genoemd als een historisch monument in 1986 en vervolgens vermeld in 1994, met inbegrip van de schilderijen en de poort naar de begraafplaats.
Het gebouw illustreert zo de architectonische en religieuze evoluties van de regio, waarbij middeleeuwse erfgoed, sporen van de oorlogen van religie en barokke verfraaiingen worden gemengd. Zijn status als gemeenschappelijk eigendom maakt het vandaag een bewaard gebleven lokaal erfgoed, open voor de ontdekking van zijn turbulente geschiedenis en heilige kunst.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen