Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Saturnuskerk van Tourbes, die al in 990 in het archief van het hoofdstuk Béziers werd genoemd, was oorspronkelijk een priorij die van deze laatste afhankelijk was. Het werd volledig herbouwd in de 14e eeuw, voordat het vernietigd werd tijdens de godsdienstoorlogen. Vanaf 1605 werd het op dezelfde manier opgevoed met de originele materialen, maar zonder de geplande uitbreiding naar het westen.

De architectuur van de kerk wordt gekenmerkt door een uniek schip van drie spanten, bedekt met vierpartijen kernkoppen op basis van bladerzuilen. De diagonale bogen, versierd met gesneden boogsleutels, en de getrilobeerde ramen van het koor illustreren de zuidelijke gotische stijl. Een roos met complexe vullingen siert de westerse gevel, terwijl twee zijkapellen de laatste spanwijdte omlijsten.

In 1858 werden consolidatiewerken uitgevoerd om het gebouw te behouden, dat uiteindelijk in 1935 in de historische monumenten werd ingeschreven. Het langzame werktempo in de 17e eeuw had de toevoeging van een extra spanwijdte voorkomen, zoals blijkt uit de zichtbare sporen op de gevel. Vandaag de dag behoort de kerk tot de gemeente Tourbes en behoudt opmerkelijke architectonische elementen, zoals hoofdsteden versierd met volutes en oves.

De enorme klokkentoren, ondersteund door de noordelijke kapel, en de glas-in-lood ramen met drielobbige lansen herinneren aan het historische belang van deze plaats van eredienst, gekoppeld aan het kathedraalhoofdstuk van Béziers. De gebeeldhouwde vlammen op de aartstoetsen roepen ook zijn middeleeuwse verleden en zijn rol in de lokale gemeenschap op.

Externe links