Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Saturnin de Tours, gelegen aan de Rue Littré in de oude torens, is het enige overgebleven overblijfsel van het oude klooster van Karmelieten. Opgericht aan het einde van de 13e eeuw in de buitenwijk Riche, werd dit klooster verplaatst in 1324 naar Châteauneuf, op een perceel dat al een 13e eeuwse kapel gewijd aan Notre-Dame-de-Pitié. De huidige kerk, gebouwd in 1473, vervangt de eerste kloosterkerk (gewijd in 1344) waarvan er geen zichtbaar spoor is. Het werd een parochie na de vernietiging van de oude Sint-Saturnuskerk tijdens de revolutie.

De kerkarchitectuur weerspiegelt twee verschillende tijdperken: de zuidkant, gewelfd in derde-punts dogives, illustreert de gotische stijl van de 15e eeuw, terwijl de noordkant, met zijn gewelven in mand baai, dateert uit de 19e eeuw (duizenden 1864). De interieurdecoratie, het glas in lood (1890) en de kraampjes van Cormery Abbey getuigen van latere veranderingen. Bay #4 bewaart zelfs glas-in-lood fragmenten van Chenonceaux Castle. Het klooster, gedeeltelijk verwoest na 1791, werd verkocht als nationaal eigendom, en de kerk heropende om te aanbidden in 1824.

Geclassificeerd als historisch monument in 1947, de kerk van Saint Saturnus draagt de kenmerken van zijn turbulente geschiedenis: reconstructie onder Lodewijk XI (eind 15e eeuw), werken in de 17e en 18e eeuw, en restauraties in de 19e en 20e eeuw. De middeleeuwse vestingwerken, voorheen grenzend, werden in 1736 afgebroken. Tegenwoordig herinneren alleen de noordelijke uitlopers van het schip en drie hoofdsteden (verplaatst naar het archeologisch museum van Touraine) aan de omvang van het oorspronkelijke Conventual complex.

Onder de opmerkelijke elementen, het glazen raam van het bed, gemaakt door Jean de Paris in 1476, vertegenwoordigde het leven van de Maagd. De wapenschilden van Lodewijk XI en zijn hovelingen, zichtbaar in het gebouw, onderstrepen het koninklijke beschermheerschap. De 19e-eeuwse transformaties, zoals de toevoeging van de noordkant (1819) of de restauratie van de westgevel (1850) door Gustave Guérin, vormden zijn huidige verschijning. De Maagd van de Poort, toegevoegd in 1869 door Abbé Briscier, maakt dit composiet erfgoed compleet.

Externe links