Bouw van een kerk XIIe siècle (≈ 1250)
Periode van eerste bouw gedocumenteerd.
22 octobre 1926
Rangschikking van de klokkentoren
Rangschikking van de klokkentoren 22 octobre 1926 (≈ 1926)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Clocher : inschrijving bij bestelling van 22 oktober 1926
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Saturnin, gelegen in Tallud in het departement Deux-Sèvres (regio New Aquitaine), is een religieus gebouw gebouwd in de 12e eeuw. Dit monument, typisch voor de Romaanse architectuur van de regio, onderscheidt zich met name door zijn klokkentoren, het enige element dat momenteel sinds een decreet van 22 oktober 1926 onder de historische monumenten wordt beschermd. De locatie van de kerk, op 26 Ter Place de l'Église, is gedocumenteerd in de Merimée basis onder code Insee 79322, die de verankering bevestigt in de gemeente Tallud.
De klokkentoren van de Sint-Saturnuskerk werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten in 1926, met vermelding van zijn erfgoed waarde. Hoewel de beschikbare bronnen (bijvoorbeeld Monumentum) geen andere beschermde architectonische elementen specificeren, weerspiegelt deze inscriptie het historische en culturele belang van het gebouw voor de gemeente. De juistheid van de locatie wordt als "a priori bevredigend" beoordeeld, en de kerk behoort nu tot de gemeente, zonder dat de bronnen melding maken van haar huidige status van openstelling voor het publiek of van specifiek gebruik (cultus, bezoeken, evenementen).
In de context van de 12e eeuw in Poitou-Charentes (nu New Aquitaine) speelden parochiekerken als Saint Saturnin een centrale rol in het gemeenschapsleven. Zij dienden niet alleen als een plaats van aanbidding, maar ook als verzamelplaats voor lokale beslissingen en religieuze feestdagen. De Romaanse architectuur, kenmerkend voor deze periode, weerspiegelde zowel regionale invloeden als de knowhow van lokale ambachtslieden, vaak georganiseerd in rondreizende workshops. De klokkentorens, een prominent kenmerk van het landschap, symboliseerden de aanwezigheid van het christelijke geloof en markeerden de identiteit van de dorpen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen