Sint-Saturnuskerk à Nohic dans le Tarn-et-Garonne

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Saturnuskerk van Nohic, ook bekend als de Sint-Sernijnse kerk, is een religieus gebouw gebouwd aan het einde van de 13e eeuw, voornamelijk in baksteen. Alleen de gevel en de basis van de oorspronkelijke muren blijven vandaag, zoals de andere delen hebben ondergaan opeenvolgende vernietiging en wederopbouw. Het schip, bestaande uit drie spanten, wordt geflankeerd door twee gewelfde kapellen toegevoegd in de achttiende eeuw. Een vijf-baai muur klokkentoren, waarvan twee klokken, domineert de structuur. Een achthoekige toren bij de zuidwestelijke hoek bevat een trap die naar de zolder leidt.

Het interieur van de kerk, inclusief de kluis van het koor, werd in de 19e eeuw gedecoreerd door de gebroeders Pedoya, schilders gevestigd in Ariège. De ingangsdeur draagt een badge van de orde van Malta en de wapens van Victor de Tholon de Sainte-Jalle, commandant van Fronton in 1523. Het gebouw, gedeeltelijk geruïneerd tijdens de Honderdjarige Oorlog en de godsdienstoorlogen, werd gerestaureerd in de zeventiende, achttiende en negentiende eeuw. De kluis van het koor werd opgeheven in de 18e eeuw, terwijl dat van het schip werd herbouwd in 1862.

Bij decreet van 15 november 1913 werd een historisch monument gebouwd, de kerk ligt Panessac Road, ten westen van het dorp Nohic. Vanaf 2021 is een nieuwe renovatiecampagne gepland. Het gebouw, dat eigendom is van de gemeente, illustreert de middeleeuwse religieuze architectuur die is aangepast aan de levendigheden van de lokale geschiedenis, waaronder de religieuze conflicten die de regio markeerden.

De kerk wordt gekenmerkt door een schip eindigend in een veelhoekige apsis, met dubbele bogen en diagonale ribben vallen op lamp-einden. Twee zijkapellen, later toegevoegd, vormen een soort transept. De westgevel, overdonderd door een open gevel, en de bakstenen elementen herinneren aan middeleeuwse bouwtechnieken aangepast aan lokale bronnen.

De aangrenzende begraafplaats en de locatie weg van het centrum van het dorp onderstreept zijn historische rol als een plaats van gemeenschapsbijeenkomst en herinnering. Succesvolle restauraties weerspiegelen inspanningen om dit erfgoed te behouden, terwijl het integreren van stilistische elementen van latere tijdperken, zoals 19e-eeuwse decoraties of 18e-eeuwse kapellen.

Externe links