Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Sauveurkerk van Beaumont-en-Auge is een voormalige Benedictijnse priorij, opgericht in de 11e eeuw door Robert Bertrand le Torz († 1082), heer van Roncheville, met de steun van Willem de Veroveraar en Mathilde van Vlaanderen. De stichting charter (1050-1060) noemt schenkingen van land, kerken, tienden en commerciële rechten, waaronder beurzen en zoutoplossing. Deze priorij, afhankelijk van de abdij Saint-Ouen de Rouen, wordt een belangrijk religieus en economisch centrum in de regio.

In de 13e eeuw werd het klooster uitgebreid dankzij nieuwe donaties van Bertran, waaronder Robert VI, en omvatte twaalf religieuzen tijdens het bezoek van Eudes Rigaud in 1268. De donaties werden bevestigd door Philippe de Valois in 1328. In de 15e eeuw werd de priorij betwist tussen kardinaal Guillaume d'Estouteville en de religieuzen, die Dom Anselme Dumay als eerste verkozen. In 1466 won hij het conflict. Echter, in 1612, een deel van de klokkentoren en schip ingestort door nalatigheid, waarvoor beperkte reparaties.

In 1666 trad de priorij toe tot de gemeente van Sint-Maur, wat een geestelijke vernieuwing markeerde. Maar in 1689, een brand verwoestte de stad, redden alleen de kerk. In de 18e eeuw veranderde de hertog van Orleans de priorij in een college (1731), daarna een koninklijke militaire school (1776), waar maximaal 216 inwoners werden verwelkomd, waaronder de markies de Laplace. De Revolutie eindigde deze instelling in 1791, en de religieuzen werden vervangen door leken voor een korte periode.

De kerk, gedeeltelijk vernietigd, behoudt opmerkelijke architectonische elementen: een 13e eeuwse transept met flamboyante ramen, een triforium koor, en een schip gereduceerd tot een spanwijdte. De centrale toren, bedekt met leisteen, domineert het gebouw. In 1975 werd de kerk genoemd als historisch monument, met behoud van haar middeleeuwse erfgoed en haar rol in de lokale geschiedenis.

De site, oorspronkelijk gewijd aan Saint-Sauveur, illustreert de transformaties van een Benedictijnse priorij tot een onderwijsinstelling, die de politieke en religieuze evoluties van Normandië weerspiegelt. De architectonische overblijfselen, van de 13e eeuwse drielobbige bogen tot de 15e eeuwse wijzigingen, getuigen van het verleden.

Externe links