Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Sauveur de Castelsarrasin, al in 961 genoemd in de wil van Raymond II de Rouergue als eigendom van de abdij van Moissac, werd herbouwd tussen 1254 en 1260 onder de impuls van eerdere Bertrand de Montaigu. De pauselijke bubbel van Innocent IV in 1254 verleende toegeeflijkheid om zijn gotische wederopbouw te financieren, gekenmerkt door dogische gewelven en een plat bed. Het monument diende zowel als priorale als parochiekerk, met aparte kantoren voor de monniken en de gelovigen.

In de 14e eeuw werden twee zijkapellen (Notre-Dame in het zuiden en Saint-Alpinien in het noorden) toegevoegd, terwijl de noordelijke poort, van flamboyante stijl, dateert uit de 15e eeuw. In 1497, expertise bleek grote scheuren in het koor, wat leidde tot de uitbreiding rond 1500 door een apsis met gesneden strips. In 1431 werd Cluny vergezeld door slechts drie monniken.

In de 17e eeuw werden de barokke kapellen (Saint Joseph in 1649, Sacré-Coeur) en de aankoop van meubilair van de abdij van Belleperche na de verkoop als nationaal eigendom in 1791 toegevoegd. De kerk werd in de 19e eeuw gerestaureerd in de Tempel van Reden tijdens de Revolutie: de klokkentoren en de eerste overspanning werden tussen 1861 en 1868 herbouwd door architecten Théodore Olivier en Louis Calmettes. Het geschilderde glas (Joseph Villiet, Louis-Victor Gesta) en mozaïeken van het koor dateren uit deze periode.

Het gebouw, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 2002, behoudt overblijfselen van Saint Alpinien, patroonheilige van de stad, en een orgel waarvan het buffet, geclassificeerd, ook afkomstig is van Belleperche. De geschilderde decoraties, bestudeerd door Anne Bossoutrot, onthullen lagen van de 13e tot de 19e eeuw, met belangrijke bijdragen van de gebroeders Pedoya en de beeldhouwer Loubens. Het klooster, verwoest in 1769, liet enkele hoofdsteden verspreid in het gebied.

De opeenvolgende transformaties, gedeeltelijke reconstructie, toevoegingen van kapellen, liturgische modificaties weerspiegelen haar centrale rol in het religieuze en gemeenschapsleven van Castelsarrasin, van de middeleeuwen tot het hedendaagse tijdperk. De architectuur combineert daarmee Gotische Languedocische, Renaissance elementen en Barok verrijkingen.

Externe links