Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Sauveurkerk van Serain dans l'Aisne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Aisne

Saint-Sauveurkerk van Serain

    Rue Paul Doumer
    02110 Serain
Église Saint-Sauveur de Serain
Église Saint-Sauveur de Serain
Église Saint-Sauveur de Serain
Église Saint-Sauveur de Serain
Église Saint-Sauveur de Serain
Église Saint-Sauveur de Serain
Église Saint-Sauveur de Serain
Crédit photo : Havang(nl) - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
XVIe siècle
Bouw van een kerk
10 février 1914
Rangschikking van de klokkentoren
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Clocher : bij beschikking van 10 februari 1914

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Sauveur de Serain is een religieus gebouw gebouwd in de 16e eeuw, in de gemeente Serain, in het departement Aisne. Het is representatief voor de religieuze architectuur van deze periode in Picardie, een regio die nu geïntegreerd is met de Hauts-de-France. De klokkentoren, een opmerkelijk architectonisch element, werd in opdracht van 10 februari 1914 geclassificeerd als historische monumenten en benadrukte daarmee de waarde van het erfgoed en het belang ervan voor het plaatselijke erfgoed.

In de 16e eeuw speelden parochiekerken als Saint-Sauveur een centrale rol in het leven van plattelandsgemeenschappen. Zij dienden niet alleen als een plaats van aanbidding, maar ook als verzamelplaats voor sociale en administratieve gebeurtenissen. In een gebied als Picardië, dat wordt gekenmerkt door een overwegend agrarische economie, werden deze gebouwen vaak gefinancierd en onderhouden door lokale bewoners en heren. Hun constructie weerspiegelde zowel de beschikbare middelen als de artistieke invloeden van de tijd, soms het combineren van laatgotische elementen en renaissance innovaties.

De Sint-Sauveurkerk is nu eigendom van de gemeente Serain. Hoewel de beschikbare bronnen de huidige staat van openheid voor het publiek of het hedendaagse gebruik ervan niet specificeren, garandeert de indeling als historisch monument de instandhouding ervan. Met gegevens uit de Merimée-database en bronnen zoals Clochers de France of het Observatoire du Patrimoine Religie kunnen we de evolutie en de ontwikkeling ervan in het kader van het Franse architectonische en religieuze erfgoed volgen.

Externe links