Sint-Sauveerkerk à Salles dans le Tarn

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Sauveur de Salles kerk, gelegen in Occitanie, heeft een uniek schip structuur uitgebreid door een rechthoekig heiligdom, begrensd door vier kapellen. Het is vooral gebouwd in de 12e, 14e en 16e eeuw en behoudt de Romaanse overblijfselen zoals historische hoofdsteden en geklauwde zuilenbases, typisch voor Albige's late 12e of vroege 13e eeuwse productie. De flamboyante gewelven van de 16e eeuw en het westelijke portaal van de 14e eeuw illustreren opeenvolgende transformatiecampagnes. Het metselwerk, regelmatig in het onderste deel, wordt onregelmatig in de bovenste delen, met daarop volgende verhogingen, vooral in de moderne tijd.

Het monument was historisch afhankelijk van Albi's kathedraalhoofdstuk, zoals blijkt uit een koninklijke brief van Philip de Bel in 1290, die de afhankelijkheid van Hallen van de gemeenschap van Cordes bevestigt. Een eerste vermelding van de kerk zou terug kunnen gaan naar de codicilla van Garcinde, gravin van Toulouse, die het aan de abdijen van Castres en Saint-Pons naliet. Deze kerk, misschien aanvankelijk een kastelenkapel, heeft ingrijpende wijzigingen ondergaan: het romaanse koor werd in de Gotische tijd getransformeerd, en bedekt tot sub-werken zijn zichtbaar, zoals de zuidoostelijke hoek ondersteund door een enorme uitlopers. De monumentale schilderijen en glas in lood, toegevoegd in de 19e en 20e eeuw, completeren de evolutie.

De gebeeldhouwde elementen, zoals de romaanse hoofdsteden versierd met bladeren en volutes of de naturalistische plant motieven van de 14e eeuw portal, benadrukken het artistieke belang van het gebouw. Binnen, de toegewijde kolommen, sommige met prismatische bases die kenmerkend zijn voor de gotiek, ondersteunen verschillende hoofdsteden, terwijl ruwweg gesneden caps dateren uit het gotische tijdperk. De lavabokast van het koor, met zijn bloemvormige kom, en de wachtstenen zichtbaar op de zuidwestelijke hoek, herinneren functionele en structurele aanpassingen door de eeuwen heen.

In de 19e eeuw onderging de kerk belangrijke restauraties: de klokkentoren, aanvankelijk vier hellingen, werd verhoogd met een pijl in 1874, en de noordelijke poort werd verplaatst naar het westen in 1881 toen de begraafplaats werd vertaald. De monumentale schilderijen (1864) en glas-in-lood (1899) werden tijdens dit werk toegevoegd, terwijl de daken onlangs werden gerestaureerd. Deze interventies weerspiegelen de inspanningen om het gebouw in stand te houden en aan te passen aan de culturele en erfgoedbehoeften.

Het architectonische apparaat mengt rode en grijze zandsteen in het onderste deel, met regelmatige balgen tot aan de hoge ramen, waar de onregelmatigheid toont de verhogingen. De sacristie, ondersteund door de uitlopers van de klokkentoren, en de elementen in gebruik (zoals een steen gegraveerd in de noordwestenketen) illustreren de achterste hergebruiken en toevoegingen. Ondanks de veranderingen blijft de Sint-Sauveurkerk een belangrijk voorbeeld van de architectonische en religieuze evolutie in Albige, van de middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.

Externe links