Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Sulpice de Montsoult, gelegen in Val-d'Oise in Île-de-France, volgt een middeleeuws gebouw van de 12e of 13e eeuw, bijna volledig herbouwd in de 16e eeuw in de flamboyante gotische stijl. Zijn toewijding in 1543 markeerde zijn voltooiing. Het gebouw, gekenmerkt door een ongebruikelijke double-nave plan (kerk-halle), heeft structurele instabiliteit ondergaan als gevolg van de zandgrond, die meerdere malen in de ondergroei. De klassieke 18e eeuwse gevel, ontworpen om te worden gecoat, contrasteert met het interieur gemarkeerd door acht bogen van kernkoppen en pilaren versierd met gesneden friezen. De kerk, die in 1926 werd genoemd als historisch monument, werd tussen 1967 en 1976 gerestaureerd na grote verstoringen, met name aan het bed en de klokkentoren, identiek gereconstrueerd.

Montsoults parochiegeschiedenis dateert uit minstens de 13e eeuw, zoals blijkt uit een grafsteen die verdween uit 1275. Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd de kerk waarschijnlijk verbrand, daarna herbouwd. Tijdens de Revolutie gaf pastoor Nicolas Grégoire Col de sleutels van de kerk in 1794 voordat hij leraar werd. De heraldische schilden, inclusief die van de connétabel Anne de Montmorency, worden gewist. In de 19e eeuw werd de parochie kort samengevoegd met Baillet-en-France. De twintigste eeuw zag de achteruitgang van de religieuze praktijk en de consolidatie van de omliggende parochies, met pastorale animatie geleverd door de Oratorische Vaders tot 1968.

Het interieur van de kerk, gestript tijdens de restauratie van de jaren zeventig, behoudt enkele oude elementen: de 16e eeuwse doopvonten, een schilderij van de Opstanding van Christus, en vier beelden (Vierge à l'Enfant, Saint Geneviève, Saint John de Doper, Saint Sulpice). De gebeeldhouwde gewelven, steunstukken en friezes illustreren flamboyante kunst, terwijl de sobere buitenkant enorme steunbalken en een gereconstitueerde klokkentoren onthult. Een renaissance kerkhof kruis, geclassificeerd met de kerk in 1926, voltooit het geheel. Saint-Sulpice is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais.

De restauratie van 1967-1976 veranderde de kerk grondig: onderdrukking van oude meubels (weerleesbaar, preekstoel, glas in lood), veroordeling van de doopkapel, en herontwikkeling van de omgeving met de oprichting van een openbare tuin. Het bed, bedreigd met ruïne, werd afgebroken en herbouwd op versterkte betonnen funderingen, terwijl de toren, losgekoppeld, werd herbouwd met alleen zijn belfort en structuur. Dit werk, hoewel controversieel vanwege zijn radicaliteit, liet het gebouw stabiliseren, terwijl het historische sporen wist zoals de geblokkeerde baaien van het bed.

Het huidige meubilair omvat hedendaagse werken, zoals schilderijen in faience van Janine Marca (2000) die een pad van het kruis en de Aankondiging vertegenwoordigen. De klok, herschikt in 1938 na de verdwijning van het origineel van 1701, draagt een gedenkteken. Begrafenis platen, waaronder die van Antoine de Bussy (1520), herinneren lokale figuren, terwijl beelden en het oude schilderij getuigen van de artistieke rijkdom van het verleden. De kerk, nog steeds actief, herbergt zondagsmis en blijft een symbool van het religieuze erfgoed van Valdois.

Externe links