Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint Sulpice kerk, gelegen in Saint-Sulpice-de-Faleyrens en Gironde, heeft zijn oorsprong in de late 11e of vroege 12e eeuw. Het werd gebouwd op de site van een oud Merovingian gebouw, vervolgens gegeven in 1110 door Arnaud Guiraud aan het klooster van Saint-Émilion. Vanuit deze romaanse periode, blijven er vandaag alleen de triomfboog, vier hoofdsteden van het heiligdom en een aantal modillen van de kroonprins, waarvan sommige symbolische scènes zoals leeuwen geconfronteerd of menselijke maskers verbonden door een slang, roepen oorspronkelijke zonde.

In de 19e eeuw onderging de kerk grote transformaties: in 1845 werd een groot portaal doorboord in de romaanse abside om er een toegangsportaal van te maken, waardoor het axiale venster vernietigd werd. Het schip werd westwaarts uitgebreid, en sacristies werden toegevoegd aan beide zijden van de abide. Onder impuls van kardinaal Donnet, in het midden van de 19e eeuw, werd de traditionele organisatie van het heiligdom in het oosten hersteld, met de bouw van een altaar in de as van de triomfboog. Er werd ook een neo-Romeinse klokkentoren met een stenen pijl en een zuidelijke veranda gebouwd.

De restauraties van de 20e eeuw, vooral tussen 1989 en 1993, maakten de vernietiging van de 19e-eeuwse sacristie en het herstel van de vensters van de abide mogelijk, opnieuw onthullen van de romeinse bed. Binnen, het schip, gewelfd in mand baai en versierd met ingeblikte pilasters opgestegen door ionische hoofdsteden, getuigt van de decoratie van de eerste derde van de 19e eeuw. Sinds 1912 is een 12e-eeuwse wijdingssteen gewijd aan de Heiligen Sulpice-Severe en Sulpice le Pieux.

De kerk herbergt ook opmerkelijke elementen zoals een canonial wijzerplaat hergebruikt aan de zuidkant, een missie kruis van 1867, en het mechanisme van een 19e eeuwse klok, gerestaureerd in 2012. Gerangschikt een historisch monument in 2008, het illustreert de architectonische en artistieke evolutie van een religieus gebouw over bijna negen eeuwen.

De romaanse modillen van het bed, hoewel gedeeltelijk vervangen in de 19e eeuw, bieden een overzicht van middeleeuwse iconografie, met afbeeldingen van kwade beesten, menselijke hoofden of muzikanten, hoewel minder coherent dan in andere kerken in de regio. Deze elementen, gecombineerd met de wijdingssteen en gesneden hoofdsteden, onderstrepen het historische en symbolische belang van de site.

Externe links