Eerste vermelding van de kerk XIIe siècle (≈ 1250)
Kerk genoemd in een stiletto.
1948
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1948 (≈ 1948)
Ingeschreven bij ministerieel decreet.
1er janvier 2017
Gemeentelijke fusie
Gemeentelijke fusie 1er janvier 2017 (≈ 2017)
Integratie in Mareuil in Périgord.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Saint Sulpice - Aartsbisschop van Bourges (VIIe eeuw)
Patron van de kerk en de gemeente.
Alcide Dusolier - Schrijver en politicus (1836-1918)
Overleden in Saint-Sulpice-de-Mareuil.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Sulpice van Saint-Sulpice-de-Mareuil, genoemd uit de twaalfde eeuw, is een Romaans gebouw van de twaalfde en dertiende eeuw. De veranda, versierd met acht kolommen, is voorzien van gesneden bands van engelen, demonen en hypogriffen. Binnen, het romaanse koor, met colonnes, en het plein gebogen klokkentoren, ondersteund door vier romaanse hoofdsteden versierd met karakters, dieren en interlaces, getuigen van haar rijke architectonische erfgoed. Later werd er een zijkapel toegevoegd, die het geheel compleet maakte.
De gemeente Saint-Sulpice-de-Mareuil, in het departement Dordogne in Nouvelle-Aquitaine, fuseerde in 2017 met acht andere gemeenten tot Mareuil in Périgord. De kerk, genoemd als historisch monument in 1948, is een symbool van het lokale religieuze erfgoed. Het is gelegen in een bewaarde natuurlijke omgeving, dicht bij de Nizonnevallei, ingedeeld in ZNIEFF en Natura 2000 voor zijn uitzonderlijke biodiversiteit.
De naam van de gemeente en kerk verwijst naar de heilige Sulpice, aartsbisschop van Bourges in de zevende eeuw, volgens de legende geboren bij Excideuil. Het dorp, doorkruist door de departementale weg 708, wordt omringd door historische kastelen zoals die van de Faye, Lavergne en Beaurecueil, versterking van het erfgoed attractie van de regio. De kerk, eigendom van de gemeente, blijft een emblematische plaats van dit landelijke en bewaard gebleven grondgebied.
