Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Symphorien de Gy, gelegen in het departement Haute-Saône in Bourgondië-Franche-Comté, is een religieus gebouw herbouwd tussen 1769 en 1774 onder leiding van ingenieur Henri Frignet en meester metselaar Michel-Antoine Tournier. Het project, geïnspireerd door de oude Romeinse basilieken, was bedoeld om het gebouw dat sinds de 11e eeuw bestaat te moderniseren, waarbij een basiliekplan zonder transept met een plat bed werd goedgekeurd. De eerste steen werd gelegd door de kardinaal van Choiseul-Beaupré, maar budgettaire beperkingen opgelegd om de oude klokkentoren van de zeventiende eeuw, verbonden met het nieuwe schip te behouden. Binnen, gekenmerkt door ionische kolommen en zenitale verlichting via oculi, weerspiegelt de invloed van hedendaagse Parijse kerken zoals Saint-Philippe-du-Roule.

Het kerkmeubilair illustreert een mix van neoklassieke en barokke stijlen. De Baldaquin van het hoge altaar (1781), ontworpen door Jorion de Nancy en gesneden door Jean-Baptiste Michel Deschamps, domineert de ruimte met zijn Korinthische zuilen en vergulding. De schilderijen, met inbegrip van een doek afgebeeld Saint Symphorien (schilder van de parochie) en twee schilderijen van Camille Chazal (1860), completeren een sober maar elegant decor. Zijaltaren (1792), in harmonie met het hoge altaar, bevatten geschilderde medaillons en retables. Het gebouw, ingeschreven in de Historische Monumenten in 1950, behoudt ook oudere elementen, zoals een 15e eeuwse dooptank en een 17e eeuwse polychroom houten kruisiging, afzonderlijk ingedeeld.

De wederopbouw van de kerk maakt deel uit van een bredere context van stadsvernieuwing in Franche-Comté in de 18e eeuw. Dankzij de inkomsten uit de verkoop van het "kwartier van de reserve" (communaal hout bestemd voor de futai, volgens de orde van Colbert) hebben de gemeenten openbare voorzieningen gefinancierd, waaronder kerken. Gy, toen omringd door wallen, zag zijn oude kerk, beschadigd tijdens het beleg van 1640, vervangen door een meer functioneel gebouw. Het kerkhof, dat voorheen grenst aan de kerk (met gebieden gereserveerd voor pesticiden en mijnwerkers), werd verplaatst in het begin van de 19e eeuw. De "Griekse" architectuur van St.Symphorian, zeldzaam in de provincie, getuigt van de invloed van de Verlichting en het verlangen naar rationaliteit in de religieuze constructies van die tijd.

Lokale ambachtslieden speelden een sleutelrol in het project. Charles Colombot ontwierp de stucversieringen, terwijl Charles Marca (bisontin gips) de preekstoel in de vorm van een "bonbonnière" sneed, en Claude Perron (Gy stone kleermaker) maakte zijn basis. De Baldaquin, het meesterwerk van Deschamps, werd geïnspireerd door Parijse modellen, maar aangepast aan lokale middelen. Ondanks beperkte middelen werd de kerk een vlaggenschip van het erfgoed van de Haute-Saône, symboliserend de overgang tussen het oude regime en klassieke idealen. Vandaag de dag zijn er nog steeds liturgische voorwerpen, zoals een 18e-eeuwse kelk en een altaarstuk gewijd aan de Maagd, bewaard in het Gray Museum.

Externe links