Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Thibault de Château-Porcien, gelegen in het departement Ardennes in de regio Grand Est, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong teruggaat tot een priorij opgericht in 1143 onder aartsbisschop Samson de Mauvoisin. De huidige kerk, herbouwd of grondig gewijzigd tussen de 15e en 17e eeuw, behoudt architectonische sporen van deze perioden, vooral in de interieurstructuur en decoratieve elementen.

De westelijke toren, gebouwd in de 16e eeuw, is een van de meest prominente elementen van het gebouw. Het dient als veranda en opent op een schip van vier spanten. De hoeken worden versterkt door enorme uitlopers, en de poort, overdonderd door een balustrade en een rozet, hoewel gedeeltelijk beschadigd, getuigt van de architectonische stijl van de periode. Binnen bevinden zich doopvonten, een adelaar-lutrin, bas-reliëfs, panelling en diverse schilderijen, waaronder twee werken toegeschreven aan Nicolas Wilbault.

De kerk is nauw verbonden met de lokale geschiedenis, die is gebouwd op een eiland gevormd door de rivier de Aisne, in het hart van het dorp Château-Porcien. Oorspronkelijk gehecht aan een priorij, werd het opgenomen in de inventaris van historische monumenten in 1971 en vervolgens geclassificeerd in 1984 voor de klokkentoren. Een van de vermiste werken is een schilderij van Jacques Wilbault, de Triomf van de religie na de revolutie, wiens spoor na 1918 verloren ging.

De rechtsbescherming onderscheidt twee delen van het gebouw: de kerk zelf, met uitzondering van de klokkentoren, werd geregistreerd in 1971, terwijl deze laatste werd geclassificeerd in 1984. Deze maatregelen benadrukken de erfgoedwaarde van een monument dat middeleeuwse, renaissance en moderne geschiedenis combineert en de architectonische en religieuze evolutie van de regio weerspiegelt.

Beschikbare bronnen, waaronder verwijzingen van het Ministerie van Cultuur en lokale studies zoals die van Hubert Collin, documenteren de artistieke en historische kenmerken van de kerk. Beveiligde roerende voorwerpen, zoals doopvonten, schilderijen en lambrisering, worden vermeld in de Merimée basis, bevestigen hun belang in de Ardennen religieuze erfgoed.

Externe links