Kerk van St. Trojan van Retaud en Charente

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Trojan de Rétaud kerk, gelegen in het departement Charente-Maritime in Nouvelle-Aquitaine, is een emblematisch voorbeeld van de romaanse stijl van Saintonge. Gebouwd rond het midden van de 12e eeuw (tussen 1140 en 1150) door het hoofdstuk van Saint Eutrope de Saintes, is gewijd aan Saint Trojan, de vijfde bisschop van Saintes. De architectuur combineert een schip van drie spanten die aanvankelijk gewelfd waren in een wieg, een vierde spanwijdte die in de 15e eeuw werd overgenomen door een achthoekige klokkentoren, en een refrein eindigend in een hemicirculaire apse gewelfd in een cul-de-vier. De oorlogen van de religie lieten zichtbare sporen achter, zoals moordenaars op gedeeltelijk geblokkeerde ramen, terwijl de klokkentoren werd aangepast voor defensieve doeleinden.

Het interieur van de kerk onderscheidt zich door haar soberheid, waarbij haar gekerfde versieringen in het koor en de abside worden geconcentreerd. Het schip, zonder originele gewelven, heeft kale kolommen en smalle ramen in het midden, versierd met kolommen. Sporen van begraven liters uit de 17e en 18e eeuw, met de schilden van de families Guillard (1783) en Brétinauld van Saint-Seurin, blijven over. Het koor, nuchter, is omgord met twee gebeeldhouwde banden, terwijl de abside historische en plantenhoofdsteden herbergt, met inbegrip van symbolische voorstellingen zoals bicorporale leeuwen of demonen, die de typische Romaanse iconografie weerspiegelen.

De westerse gevel, nuchter, bestaat uit twee verdiepingen: een Romaans portaal in het midden van een driedelig raam, omlijst door blinde baaien en overdekt door een gevel doorboord door een kleine opening. Zijn modillen en hoofdsteden, atypisch voor de regio, combineren plantenmotieven, serene menselijke hoofden en kwaadaardige figuren, die misschien zelfportretten van beeldhouwers oproepen. De klokkentoren, gedateerd uit de 15e eeuw maar rustend op een oudere soort, domineert een transept gereduceerd tot uitlopers. In de zevendelige hemicycle presenteert L.

Gerangschikt als een historisch monument in 1862, de kerk van St.Trojan illustreert zowel Saintongese Romaanse kunst als defensieve aanpassingen in verband met religieuze conflicten. Zijn sculpturen, waaronder de hoofdsteden van l'Abside en de modillen, bieden een zeldzame getuigenis van middeleeuwse overtuigingen, waarbij religieuze symboliek en seculiere uitdrukkingen worden gemengd. Stylistische invloeden, zoals vredige hoofden of chimera's, vinden echo's in andere kerken in de regio, zoals Notre-Dame de Rioux of Saint-Nazaire de Corme-Royal.

Latere restauraties en wijzigingen, zoals de hervatting van de vierde spanwijdte of de toevoeging van de gotische klokkentoren, benadrukken de architectonische evolutie. De sporen van revolutionair vandalisme (gegraveerd wapen) en de begrafenisliters herinneren aan zijn verankering in de lokale geschiedenis, terwijl de iconografie, bestudeerd om zijn symboliek, maakt het een plaats van onderzoek voor historici van de Romaanse kunst. Zijn vroege classificatie weerspiegelt zijn uitzonderlijke erfgoedwaarde in Saintonge.

Externe links