Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Uniac, gelegen in het dorp Saint Uniac in Ille-et-Vilaine, vindt zijn oorsprong in de zesde eeuw met de oprichting van een priorij door Saint Uniac, een Bretonse monnik die een klooster in de buurt heeft gevestigd. Deze priorij, aanvankelijk afhankelijk van de abdij van Saint-Méen, werd een parochie in de negende eeuw. Het huidige volume van de kerk en een deel van de muren dateren uit het begin van de 11e eeuw, wat de overgang naar een Romaans gebouw markeert. De sporen van deze periode kunnen in het schip, het koor en de locatie van de oude sacristie blijven, misschien geërfd van het oorspronkelijke kloosterkoor.

In de 14e eeuw werd de kerk verrijkt met twee seigneuriale kapellen ten noorden van het schip, waarvan er één in het oosten gedeeltelijk werd herbouwd en opgevoed in de 15e eeuw. Een derde kapel, toegevoegd aan het zuiden in dezelfde periode, getuigt van het toenemende belang van de plaats. De structuur van het schip, gedateerd vanaf het einde van de 14e eeuw, en die van het koor, van de 15e eeuw, onthullen een opmerkelijk vakmanschap: het "korte punch" frame is versierd met plantenmotieven getekend met houtskool op een achtergrond van kalk, met alternatieve inscripties "IHS" en "MARIA." Deze elementen, herontdekt in 1990, zijn een zeldzaam voorbeeld van bewaard gebleven middeleeuwse inrichting.

De 19e eeuw markeerde een grote transformatie met de vernietiging van de cross-tower in 1853, vervangen door een klokkentoren opgericht in 1859 door de Malouin architect Hippolyte Béziers-Lafosse. Deze laatste bouwde ook de westelijke gevel tussen 1856 en 1859, met een oude hergebruikte deur. Het interieur, typisch voor de periode, contrasteert met de bewaard gebleven middeleeuwse elementen, zoals het zuidelijke venster van het koor uit 1547, oorspronkelijk gelegen in de noordelijke kapel. De kerk, die sinds 1997 een historisch monument is, belichaamt bijna een millennium van Bretonse religieuze en architectonische geschiedenis.

Externe links