Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Vincent d'Avanne werd gebouwd ter vervanging van een eerder gebouw, gelegen aan de rechteroever van de Doubs, regelmatig beschadigd door overstromingen. In 1821 werd dit eerste gebouw verkocht vanwege zijn slechte staat. De gemeenten Avanne en Aveney, toen onderscheiden maar delen dezelfde parochie, besloten om samen een nieuwe kerk te financieren, meer centraal. De bisontijnse architect Pierre Marnotte tekende de plannen in 1826 en de werken werden voltooid in 1831. De neoklassieke stijl van het gebouw onderscheidt zich door zijn stenen klokkentoren met Toscaanse dorische pilasters en een gewelfde apse verlicht door een lantaarn.

In 1861 verving een witte ijzeren koepel de vlakke kap van de klokkentoren, gedragen door de wind. Deze koepel, gerestaureerd in 1989, wordt door een girouette overvallen. Het interieur van de kerk, oorspronkelijk rijk aan decoratieve elementen ontworpen door Marnotte (zoals een preekstoel en een neoklassieke fries), onderging een grote transformatie in 1958, resulterend in het verdwijnen van vele originele details. De glas-in-loodramen, die vóór de Tweede Wereldoorlog werden geïnstalleerd, en de meubels ontworpen door Marnotte in 1831 (met inbegrip van een 14e eeuws standbeeld van Notre-Dame de Consolation) blijven bewijs van zijn geschiedenis.

Gerangschikt een historisch monument in 1998, de kerk behoort tot de gemeente Avanne-Aveney. Het hangt af van de parochie Notre-Dame du Mont, verbonden aan het bisdom Besançon. De architectuur, die neoklassieke soberheid en functionele elementen zoals de zenitale verlichting van de apsis combineert, weerspiegelt aanpassingen aan lokale beperkingen, waaronder overstromingsrisico's. Het Selbische portaal en de Toscaanse dorische colonnade onderstrepen de invloed van 19e-eeuwse architectonische kanonnen.

Het meubilair bevat opmerkelijke stukken, zoals een houten standbeeld van Sint Vernier (XIXe eeuw), opgenomen in de historische monumenten inventaris in 1975. Het gebouw, bediend door het openbaar vervoer van Besançon (lijnen 22 en 52), blijft een actieve plaats van eredienst en een emblematisch erfgoed van de regio, dat de evolutie van religieuze en architectonische praktijken in Franche-Comté illustreert.

Externe links