Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Vincent de Florirac, gelegen aan de rechteroever van de Garonne in de Bordeaux agglomeratie, is ontstaan in de 12e eeuw. Zijn romeinse bed, bestaande uit vijf panelen gescheiden door toegewijde kolommen, is een van de zeldzame overblijfselen van deze periode. De gedeeltelijk geërodeerde hoofdsteden en modillen getuigen van een middeleeuwse iconografie die geometrische motieven en moralistische voorstellingen mixt, zoals scènes van lust of symbolen van zonde. Het oorspronkelijke gebouw, met een enkel schip, volgde een klassiek plan van Bordeaux Romaanse kerken, met een gewelfd koor in het midden van de hangar en een apse in de hemicycle.

In de 15e eeuw onderging de kerk een eerste uitbreiding met de toevoeging van een zuidkant, gevolgd door herschorsingen in de 16e eeuw en een tweede noordkant naar de 17e. Het gebouw viel echter in ruïnes in de 18e eeuw, waardoor het in 1760 verboden werd om gevaarlijk te worden. Gered door de tussenkomst van Léon Defosses en Simon Durousseau, heropende het in 1761. Na de revolutie eiste zijn oude staat bijna volledige wederopbouw in de 19e eeuw onder impuls van kardinaal Donnet en architect Gustave Alaux, die het zijn huidige neogotische stijl gaf, met een westerse gevel met een gepijlde klokkentoren.

De restauratie van de 19e eeuw wiste veel van de middeleeuwse sporen, met uitzondering van bed. Alaux reconstrueren het schip en de onderkant, met prismatische dogische gewelven en een decor geschilderd door Ernest Ricaud en Joseph Villiet, de laatste ook produceren van het glas in lood en een allegorische mozaïek. De kerk herbergt opmerkelijke meubelelementen, zoals twee 15e-eeuwse Engelse albast standbeelden (geclassificeerd als Historische Monumenten), een 13e-eeuwse limousin doos in Limoges emaille, en een 17e-eeuwse barok altaar aangeboden door de Hertog van Epernon. Zijn orgel, uit 1865, is nu onbruikbaar.

De muurschilderingen, uitgevoerd tussen 1866 en 1868, illustreren levensgrote Mariaanse scènes, terwijl het glas in lood, meestal gemaakt door Villiet, Bijbelse afleveringen vertegenwoordigt. Het meubilair omvat ook een achttiende eeuwse stoel, die in 2010 door de lokale vereniging A.S.V.P.F. is gered en gedeeltelijk herbouwd. De kerk, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 2001, blijft een getuigenis van stilistische superposities, van roman tot neo-gotiek, en van lokale toewijding door de eeuwen heen.

Rond het gebouw, vier kruisingen (15e-17e eeuw) en een 19e eeuwse pastorie, gedeeltelijk verwoest door vuur, voltooien dit erfgoed. De parochiearchieven, verloren in het vuur, beperken de precieze kennis van zijn oude geschiedenis, hoewel Merovingische sporen worden verondersteld. Tegenwoordig geïntegreerd in de pastorale sector van Bordeaux-Bastide-Floirac blijft de kerk van Sint Vincent een centrale rol spelen in het religieuze en culturele leven van de gemeente.

Externe links