Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Barbe de La Sentinelle ontstond in 1818 door de Compagnie des Mines d'Anzin. Deze kolenmijn, die tot 1830 werd geëxploiteerd, werd omgetoverd tot een ereplaats nadat de put in 1852 was aangescherpt. Daar werd in 1853 een kapel gebouwd en het jaar daarop gezegend, waarmee hij het begin van zijn religieuze roeping markeerde. In 1872 werd het gebouw uitgebreid, zoals de toevoeging van een sacristie en een stand.

De Sentinel put, hoewel niet erg productief, kreeg een reputatie dankzij deze unieke conversie. Rondom de stad werden in 1825 mijnbouwsteden gebouwd om de arbeiders te huisvesten, die een architectonisch complex vormen dat kenmerkend is voor het mijnbekken. Deze coronen, net als de kerk, werden in 2009 als historische monumenten vermeld en in 2012 als Werelderfgoed van UNESCO vermeld, waarbij hun historische en sociale waarde werd erkend.

De site illustreert de overgang van het industriële tijdperk naar erfgoedbehoud. Het hoofd van de put, gematerialiseerd door Charbonnages de France in de 21e eeuw, herinnert aan zijn mijnbouw verleden, terwijl de kerk en haar bijlagen symboliseren de aanpassing van infrastructuren aan nieuwe functies. De ingenieur Paul Castiau, genoemd als de belangrijkste aannemer, droeg bij aan deze transformatie, waardoor het geheugen van de arbeiders en het religieuze erfgoed werden verbonden.

De jaarlijkse BRGM-inspecties en wettelijke bescherming benadrukken het belang van deze site, zowel als getuigenis van mijngeschiedenis als als als voorbeeld van architectonische conversie. Samen, met inbegrip van de kroning van de kerk en de nabijgelegen apotheek, vormt een Unesco site (nr. 13), die representatief is voor het industriële en sociale erfgoed van de Hauts-de-France.

Externe links