Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Catherine de Villeneuve-sur-Lot vervangt een middeleeuws gebouw uit de 13de eeuw. Vanaf 1850 plande pater Grenouilheau zijn wederopbouw, het verwerven van het Hotel de Vassal en vervolgens ruilde hij het in 1857 voor een gemeentehuis. De architect Gustave Alaux stelde een neogotisch project voor, maar het werk werd uitgesteld tot het instorten van een kluis in 1897. Georges Leygues, burgemeester en MP, herstartte het project door de plannen toe te vertrouwen aan Édouard Corroyer, architect van de Historische Monumenten, die koos voor een Romano-Byzantijnse stijl. De bouw, begonnen in 1898 onder leiding van Lucien Roy, ging in etappes verder: het koor werd gewijd in 1911, ondanks financiële onderbrekingen en de Eerste Wereldoorlog.

De bouw werd rond 1924 voltooid onder Gaston Rapin, met de toevoeging van een klokkentoren geïnspireerd door Saint-Sernin van Toulouse en een veranda-narthex. De sacristie werd voltooid in 1926. De kerk, gewijd in 1937, onderscheidt zich door zijn industriële bakstenen structuur, koepels en gesneden hoofdsteden geïnspireerd door Moissac. Het interieur, gefinancierd door Georges Leygues, omvat schilderijen van Gabriel-Antoine Barlangue en Maurice Réalier-Dumas, evenals glas-in-lood ramen van de 15e tot 16e eeuw door Félix Gaudin. Het orgel, gedeeltelijk geërfd uit 1647, werd meerdere malen gerestaureerd, met name door Jules Magen in 1874.

Gerangschikt als historisch monument in 2022 (na een inscriptie in 2020), kreeg de kerk ook het 20e eeuwse erfgoedlabel in 2007. De hybride architectuur, die neo-Byzantijnse en regionale invloeden mixt, en de geschiedenis verbonden met lokale elites (zoals Leygues) maken het een belangrijke getuigenis van religieuze reconstructie in Aquitaine aan het begin van de twintigste eeuw.

Externe links