Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sainte-Cécile de Ceillac is een kerk in het departement Hautes-Alpes in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur. Gebouwd in het 1e kwart van de 14e eeuw, onderscheidt het zich door een uniek schip bedekt met een schijnbare structuur en een gewelfd koor. De klokkentoren, met een pijl omhoog in metselwerk, en het schip in tufa klokken contrasteren met het gesneden stenen koor. Elementen zoals de gebeeldhouwde caps van de zuidelijke muur of de 1605-gedateerde lambrisering getuigen van latere architectonische evoluties, waaronder een vergroting van het schip en wijzigingen in de 15e tot 16e eeuw.

De eerste vermelding van een kerk in Ceillac dateert uit 1118, in een pontificale akte die zijn bezit bevestigt door de abdij van Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon. Saint Cecile werd expliciet geciteerd in 1346, en diende tot het midden van de 16e eeuw als parochiekerk. Het huidige gebouw, dat dateert uit het einde van de 14e of vroege 15e eeuw, onderging verschillende transformaties: het schip werd vergroot en gewelfd (15e tot 16e eeuw), vervolgens bedekt met een frame en een paneel in 1605. Het dak werd herbouwd in 1898, en grote restauraties vonden plaats in 1985 (consolidatie, drainage, coating). In 1972 werd een Historisch Monument geregisseerd.

De kerk architectuur mengt middeleeuwse sporen (gebeeldhouwde culots, ontbrekende gewelven) met latere toevoegingen, zoals de twee vermijdbare steunen van de poort, waarschijnlijk bestemd voor een veranda nooit gerealiseerd. Deze details weerspiegelen de opeenvolgende aanpassingen van het gebouw, gekoppeld aan de religieuze en gemeenschapsgeschiedenis van Ceillac. De site, eigendom van de gemeente, blijft een getuigenis van de Alpine religieuze erfgoed, gekenmerkt door de invloed van Provençaalse abdijen en lokale behoeften.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) benadrukken de historische en architectonische rol en de precieze ligging in het gehucht La Clapière. De Insee code van de gemeente (05026) en haar gehechtheid aan het district Gap voltooien haar territoriale anker. De wettelijke bescherming (in 1972 geclassificeerd) garandeert het behoud van dit gebouw, symbool van het erfgoed van de Hautes-Alpes.

Externe links